Familie Gadet naar Florida 2010

De terugreis, 5 september 2010

2010-09-08T16:26:00.003+02:00

De eerste gedachte als we 's ochtends wakker worden is: "wat is deze vakantie weer snel voorbij gegaan". Ik weet dat we niet mogen klagen over 3 weken Florida, dat doen we ook niet maar het is gewoon zo enorm fijn hier. We kregen hier iedere week een krant bij de voordeur gegooid en daar zat een woonkrantje bij. En eerlijk is eerlijk, als je de huidige huizenprijzen ziet dan ga je stiekem dromen.....wat als we hier zelf iets zouden hebben??

Dat is niet aan de orde, we zitten met 2 kleine kinderen die (als het goed is) gaan studeren en dat kost al geld genoeg. Eugène zou hier willen wonen en een baan zoeken maar dat zie ik niet zitten in deze keiharde maatschappij, buiten het feit dat ergens op vakantie gaan niet hetzelfde is als er wonen. Maar dromen mag, toch?

We laten de kids lekker uitslapen en ik begin alvast aan het verder inpakken van de koffers terwijl Gene alle spullen uit de overige kamers begint te verzamelen. We schieten flink op en als Laura en Alec wakker zijn gaan we lekker een laatste keer ontbijten bij Cracker Barrel. Daarna zet Gene mij en de kids thuis af en gaat nog even een netbook voor mij kopen.

We genieten nog even van de pool en als Gene terug komt duikt hij er ook meteen in, het is een prachtige dag, unne super sjoenen daag lalalalala (voor de maastichtenaren onder ons!!). Om 15.30 uur ga ik naar binnen douchen en één voor één roep ik iedereen naar binnen om hetzelfde te komen doen en ons klaar te maken voor de oversteek.

Om 16.30 uur stappen we in de auto en al zwaaiend naar het huis rijden we de straat uit, dag White Rose Villa en Tuscan Ridge het was fijn, dag Davenport misschien tot volgend jaar......

Ruim op tijd geven we de auto af bij Alamo en zoals verleden jaar gaat dat heel snel. We nemen de lift naar boven en we staan in de vertrekhal, dit heeft toch wel z'n voordelen ten opzichte van Miami, wat een gedoe is het daar.

We maken een rondje winkels en kopen een paar sandwiches voor in het vliegtuig en dan is het al tijd om te boarden. Precies op tijd vertrekken we en krijgen te horen dat de vlucht 7 uur en 50 minuten zal duren, prima vinden wij, zolang alles maar goed gaat.

De crew is bij lange na niet zo goed (lees aardig) als bij de heenreis, de dames waren echt van het type "kijk mij eens, ik ben een stewardesje".

Alec gaat na een uurtje lekker slapen en dat heeft hij volgehouden tot na de landing. Het maakt hem niets uit of ze nou het licht aandoen of dat de piloot meent ons iets te moeten vertellen, hij slaapt gewoon door. Voor Laura was het dit jaar moeilijker, ze heeft vrij lange benen en kon haar plekje niet goed vinden. Gelukkig wilde ze Karate Kid kijken en heeft ze toch nog een paar uurtjes geslapen. Datzelfde geldt ook voor Gene en mij, in tegenstelling tot verleden jaar hebben wij nu ook af en toe geslapen en daardoor gaat zo'n vlucht toch veel sneller.

Mooi op tijd in Amsterdam aangekomen en ook hier weer een rondje winkels en een lekkere kop koffie bij Starbucks (om het af te leren!!), voordeel is hier ook dat ze heerlijke fauteuils hebben om lekker in weg te zakken.

Onze volgende vlucht met KLM naar Düsseldorf is ook netjes op tijd vertrokken en hier hebben we alle vier niets van meegekregen, lekker geslapen. Laura was vrij verontwaardigd toen ze wakker werd en nog steeds het asfalt van de banen zag. "Wat staan we hier nou nog te doen" was haar vraag, en nog beledigd zijn ook toen ik niet meteen snapte wat ze bedoelde. "Schatje, we zijn al in Düsseldorf, we hebben al gevlogen, je hebt de hele tijd geslapen"!!!!

Gelukkig kwamen we uit een klein toestel dus hadden we ook snel de koffers en door naar Parkhaus 7 waar onze eigen zilveren stalen ros nog braaf stond te wachten. Weer even wennen dat schakelen maar ook dat ging vrij soepel na de eerste kilometers.

De kinderen vielen weer vrij snel in slaap en na ongeveer een uur rijden waren we weer thuis. Home sweet home. Eerst ons bij de wederzijdse ouders aanmelden, dan zijn ze daar ook weer gerust, de post halen bij de overburen en even langs bij de ouders van Yvette, de vriendin van Laura.
Laura die overigens nog net niet de auto uitsprong toen we langs Yvette reden die al op straat aan het wachten was.

Links is Laura, rechts is Yvette

En dan wacht er een moeilijke middag waarbij we proberen niet in slaap te vallen, de kinderen hebben het makkelijker dan wij maar die hebben dan ook meer geslapen. Om 8.45 uur breng ik die 2 naar boven en een half uur later volgen wij ook maar. Met verleden jaar nog vers in het geheugen (toen hebben we beneden gezeten met z'n vieren van 1 uur 's nachts tot 3.30 uur!!) vonden we het verstandig dan toch maar iets vroeger te gaan.

Nou nou, dat was de moeite waard, Gene en ik waren pas om 10.30 uur wakker, Laura om 11.00 uur en Alec heb ik maar om 12.30 uur wakker gemaakt omdat we bezoek kregen voor de verjaardag van Laura nog.

Al met al een prettige reis maar de vermoeidheid zal nog wel een paar dagen blijven hangen.

We hebben weer een super reis gehad en met tranen in de ogen afscheid genomen van Florida, stiekem hebben we al nieuwe plannen maar dat zal ook afhangen van de nieuwe ticketprijzen. Maar 1 ding is zeker:

WE'LL BE BACK!!!!

Tot de volgende reis,
Saskia

PS iedereen die al die weken meegelezen heeft en berichten heeft achtergelaten: Heel erg bedankt!! Het zorgt er toch voor dat je met veel plezier iedere dag een stuk schrijft, ook al doe je dat grotendeels voor jezelf, het is super leuk om aan te loggen en te kijken of je reacties hebt.

Hoera Laura is 9 jaar !!!! 4 september 2010

2010-09-07T21:33:00.002+02:00

Lang zal ze leven, Lang zal ze leven, hieperdepiep Hoera!!!!

We hebben thuis de traditie (vroeger ging dat bij mij thuis ook zo) om op de verjaardag van een gezins- cq familielid luid en uitbundig te zingen. Liefst als men nog in bed ligt te slapen, dat maakt de impact des te groter.

Eerst dan maar die arme Alec wakker maken en vervolgens met z'n drietjes uitbundig zingend bij Laura de kamer op. Of ze wordt ietwat moeilijk wakker of wij zingen niet helemaal zuiver; we gaan maar van het eerste uit!!

We hebben onze best gedaan met versieren en de tafel is leuk gedekt met cadeau erop. Laura wilde graag een Nintendo XL en die heeft ze dan ook gekregen in een prachtige blauwe kleur die ze bij ons niet hebben.
Aangezien dit geen goedkoop cadeau is hebben we wel afgesproken dat haar Nintendo DS van ons is. Het moet wel leuk blijven allemaal. Kids denken toch al dat geld aan de bomen groeit en dat als het op is je toch even kunt gaan pinnen!!! Hahaha, dat zijn we natuurlijk voor een groot deel zelf schuld met z'n allen.

Als we willen beginnen met de taart gaat de telefoon, opa Dréke en oma Lenie, ook luid zingend. Zodra dit gesprek is afgelopen gaat de telefoon weer, opa Johnny en oma Annie, wederom in luid gezang. Waar zouden wij het toch van hebben. De laatste opa en oma hadden ook al 2 mooie mails gestuurd die hebben we ook net gelezen.

Laura heeft dinsdag gebeld met haar hartsvriendin, Yvette, die bij ons in de straat woont. Die twee zijn werkelijk onafscheidelijk, heel leuk om te zien. Ze hebben toen afgesproken om om 15.00 uur Nederlandse tijd aan te loggen op Hyves om zo even te kunnen chatten op de verjaardag van Laura. Heel erg leuk om te beleven; vroeger ging dit toch wel iets moeilijker.

Maar we moeten opschieten want er wacht ons een strak programma. We nemen uiteraard wel de tijd om de taart op gepaste wijze te presenteren, juist ja met prachtig gezang, kaarsen uit te blazen en om natuurlijk te proeven.

Dan volgt een gang door de badkamer en op naar Down Town Disney onder het mom van we hebben nog even tijd voor het eerste "ding". Op de parkeerplaats aangekomen doe ik alsof ik enorm dringend naar het toillet moet en sleep Laura de Disney winkel in op zoek naar de restrooms. Niet te vinden natuurlijk dus maar even vragen bij de Bibbity Bobbity Boutique. En laten ze daar nou op Laura aan het wachten zijn om haar een Diva Look te geven; dat gezicht van haar was geld waard.

Zoals bij zoveel dingen die ze bij Disney doen, is ook dit tot in de perfectie uitgewerkt. Vanaf het moment dat je ontvangen wordt door je petemoei, de verzorging van haar en make up, tot het moment dat je onder vorstelijk gestrooi van Pixie Dust naar de spiegel wordt omgedraaid, alles klopt. Ik heb genoten.... eehhh ik bedoel natuurlijk, Laura heeft genoten.

Het hele programma duurt al gauw een uur, ieder haartje zit dan ook perfect, en eindigt met de overhandiging van een tasje met daarin het restant van de make-up die gebruikt is, de gezichts-juweeltjes die over zijn en je eigen kam.

We lopen nog even door de winkel zodat Laura nog wat pins kan ruilen en drinken buiten op het terras nog wat koels. Dan wordt het tijd om in de auto te stappen want het volgende programma punt komt er al weer aan. We rijden naar Lakeland, naar het Lakeland Center. Zoals ik al eerder heb aangegeven heb ik op het Orlando Tips Forum gelezen dat er een Holiday on Ice show zou zijn op de verjaardag van Laura van Toy Story 3. Leuk voor allemaal en lekker koel.

De kids hadden al een aantal keren in de weken dat we hier zijn de reclame op tv gezien en riepen dan iedere keer "oohhhh wat leuk, daar willen we heen". Wij dan maar uitleggen dat de vakantie al heel speciaal is en dat je niet altijd alles kunt hebben. Laura heeft heel erg moeten lachen toen ze hoorde dat wij de kaarten thuis al hadden.

We hadden VIP kaarten gekocht voor een goed zicht frontaal op de ijsbaan maar zoals dat ook zo vaak gaat in de pretparken komen de mensen op het laatste moment binnen. Misschien ligt dit aan mijn verbeelding maar het lijkt wel alsof dat ook de dikste mensen zijn - misschien kunnen ze niet zo snel lopen!!! Nou dat gebeurde ons dus ook, zit je op de derde rij, begint de show komt er dan een dame voor de kids zitten van het formaat dat zelfs het licht leek uit gaan........

Op de eerste 2 rijen zat niemand, heel raar en op de derde rij (eigenlijk dus de eerste, snappen jullie?) waren 2 plekken op de hoek vrij. Daar ben ik dus met Laura gaan zitten, prachtig zicht en altijd goed voor de foto's. Maar niet zo gezellig want Gene en Alec zaten nog steeds op de oude plekken, want zij konden wel goed zien. Maar niet getreurd, de brutaalste mens heeft de halve wereld (als je maar beleefd blijft) dus in de pauze heb ik aan een supervisor gevraagd waarom de eerste twee rijen vrij waren en of wij daar mochten zitten met onze Birthday Girl (sentimenteel gedoe werkt goed in Amerika!!). Ofcourse love, take a seat!!!! Bleek dat die plekken werden vrijgehouden voor als de eigenaar van de zaal met z'n vrienden wilde komen en het uitverkocht was. Nou vraag ik je.......

Wederom een hele leuke middag en toen de show afgelopen was zijn we naar Celebration gereden waar Laura wilde eten bij Colombia. Uiteraard was het weer heerlijk en hier werd de jongedame toegezongen in het Amerikaans, uiteraard, maar met een enorm Spaans accent, compleet met weer een dessert met kaars. Ik wil ook wel eens in Amerika jarig zijn.

We hadden de kids beloofd dat ze na het eten door de fontein mochten rennen en dat hebben we geweten, wat hebben die twee een lol gehad. Je zou bijna denken dat die hele fontein ervoor gemaakt is om kids te laten spelen en te laten rennen door de stralen. Wie weet, het is tenslotte ooit begonnen met Disney.

Lekker naar huis, wel vrij laat in bed maar morgen kunnen we uitslapen, niet te lang want het is onze laatste dag. Ai, dat doet pijn.

Tot snik snik Morgen,
Saskia snik

Zwemmen en shoppen, 3 september 2010

2010-09-07T21:11:00.000+02:00

Pppff dit zal weer een zware dag worden, we moeten even bijkomen van gisteren en genieten lekker van onze pool en jacuzzi. Alec vind zwemmen steeds leuker en gaat iedere de dag meer op de man van atlantis lijken - wie kent hem nog?. Hij zwemt meer onder water dan erboven. Hij krijgt natuurlijk het goede voorbeeld van Laura die als een spreekwoordelijke vis in het water is. Wel goed blijven opletten!!

Rond een uur of 4 stappen we in de auto naar een winkelpromenade vlakbij huis, je hebt er een Staplers, een Target, een Books A Million en een JC Penney's. Morgen is Laura jarig en dan moeten we goed voor de dag komen dus gaan de meiden gaan naar de nailsalon terwijl de jongens op onderzoek uitgaan om een goed netbook voor mij te vinden. Deze nailsalons schieten als paddestoelen uit er grond, zodra er ergens een winkel is dan opent een Chinees er wel een nailsalon naast.

Maar goed, een uurtje later kunnen we ons bij de jongens voegen bij Books a Million en gaan we nog even bij de Best Buy naar een netbook kijken dat Gene gezien heeft.

Het wordt al laat en we willen absoluut nog even naar Tommy Hilfiger voor een aantal aankopen, dus de auto in en naar de Premium Outlet. We slagen beiden voor een aantal leuke stukken en Gene heeft bij de Guest Services een coupon gevonden van 25% extra korting. Kijk aan die man heb je wat als je goed wilt shoppen!!!

We hebben Laura en Alec beloofd naar Down Town Disney te gaan en het is al vrij laat als we er aan komen en wat is het druk!! Normaal komen we hier alleen overdag en dan valt het altijd reuze mee. We lopen wat rond om eens alles bij neonlicht te bekijken en besluiten dan om bij het Italiaanse restaurant Portebello's te gaan eten.

Goede keuze, leuke bediening en lekker en goed eten. Als we aangeven dat Laura morgen jarig is, krijgt ze een heerlijk ijs met een kaarsje erop aangeboden. Altijd leuk.

Daarna nog even naar de Lego winkel en gauw naar huis naar bed (de kids dan want wij mogen nog alles versieren voor het feest van morgen!!). We hebben een heel leuk programma opstaan, we zijn benieuwd wat Laura ervan vind.

Tot Morgen,
Saskia

HIEPER DE PIEP, HOERA LAURA IS 9 JAAR !!!!

2010-09-04T14:57:00.000+02:00

Even een klein bericht tussendoor: onze grote meid is 9 jaar geworden hier in Amerika en dat gaan we goed vieren vandaag.

Het is natuurlijk vreemd om zo ver weg te zijn van de opa' s, oma' s en de rest van de familie maar die hangen al allemaal aan de telefoon.

Het is voor Laura nog een grote verrassing wat we gaan doen vandaag dus dat horen jullie ook morgen als het goed is.

Tot morgen,
Saskia

Gator Bruce, indoor Mini Golf en shoppen, 2 september 2010

2010-09-03T17:57:00.000+02:00

Als eerste wil ik wederom iedereen bedanken voor de leuke berichten die jullie achterlaten op de blog, vooral ook de Florida gangers die inmiddels weer thuis in het drukke leven zijn en toch tijd maken om te lezen en te reageren. TOP!!

Bwurrkhh 6.00 uur, het zou verboden moeten worden, maar daar gaan we weer. Op naar Christmas en aligators spotten.

We zitten lekker op tijd in de auto en komen om 8.20 uur aan bij de aanlegsteiger van Captain Bruce. Na de verontschuldigingen te hebben aangehoord ivm de vorige keer stappen we aan boord van zijn airboat. Het is een heel verschil met de vorige boot, je zit hoger en voor je gevoel opener en minder beschermd maar dat is absoluut niet zo.

Captain Bruce had het plekje naast hem gereserveerd voor Laura maar hij wist niet of ze daar dapper genoeg voor was. Nou, dan ken je Laura niet!! Als ze ergens op de eerste rij kan zitten dan is ze er bij hahaha. We hebben overigens een private tour.

Na een stukje rustig varen geeft Bruce gas en vliegen we met een enorme snelheid over het water. Na een minuut of 10 (!!) kom ik er achter dat ik al die tijd bijna geen adem gehaald heb, beetje eng hoor.

We zien bijna meteen een flinke gator liggen en kunnen er mooie foto' s en film van maken. Deze trip is niet te vergelijken met de vorige, die was ook super leuk by the way ,maar meer laid back en toeristisch. Hier hebben we meer het gevoel een natuurtocht te maken met een gids die heel veel weet en ook weet te vinden. Hij ziet een aligator die alleen met z'n kop uit de modder steekt en vaart ons er vlak naast. Super gaaf.

We varen flink wat rond en zien ook enorm veel vogels dit keer van heel dicht bij. Na een uurtje wordt er gestopt en mogen we uitstappen..... sorry wat zegt u: UITSTAPPEN, are you crazy?

Na een beetje heen en weer geschoven te hebben ben ik dan ook maar uitgestapt, de rest was al lang en breed uit de boot dus ik kon niet achterblijven. Maar ik moet bekennen dat het super was, we stonden aan de rand van een soort meer en daar zwommen toch een paar joekels van aligators in dat wil je niet weten. Even voor de meelezende opa's en oma' s, dit is allemaal niet waar, ik verzin maar wat.......

Niet verder vertellen maar Gene heeft alles op film staan, ppssst!!

Hierna weer terug naar de steiger en nadat we alle haren weer op een redelijk niveau op het hoofd hadden (bijna hele fles lak voor nodig!!, Gene was het eerst klaar) en heerlijk een koel drankje uit de koelbox genuttigd hadden zijn we terug richting Orlando gereden.

We hebben de kids beloofd om een potje indoor minigolf te doen bij The Putting Edge in the Festival Bay Mall. Een mooie mall overigens maar uitgestorven, heel raar.

The Putting Edge is een echte aanrader, alles licht fluoriserend op zelfs de balletjes en de armband die je omkrijgt. Laura wint dit spelletje met Alec als goede tweede, hij had namelijk de meeste punten!!!!!!

We gaan lekker naar huis om te zonnen en te zwemmen want het is al een paar dagen geweldig weer, geen buien en bijna geen wolken tot de late middag. Wat willen we nog meer die laatste dagen. Rond een uur of 4 trommel ik iedereen het zwembad uit om te gaan shoppen want ik heb nog helemaal niets van kleren voor mezelf gekocht (eerlijk waar) en ik wil voor Alec een winterjas bij JC Penney's kopen.

Lekker rustig dobberen is met die twee bijna niet mogelijk

Net als verleden jaar slagen we hier enorm goed, een prachtige jas voor Alec, veel t'shirts voor Alec en voor Laura weer een aantal hoodies (vesten met capuchon eraan) met bijbehorende broek. Voor Gene 2 Levi's jeans en toen we op weg naar de kassa waren heb ik voor mezelf 2 prachtige (chique) jurken gekocht alvast voor kerst en voor mijn verjaardag. Ik word in maart 25 jaar, wat gaat de tijd toch snel (ok niet verder vertellen, ik word 40, bah!!)

We (Laura en ik) treffen de jongens bij Books a Million, een super boekenzaak waar we de kids nooit weg krijgen zo leuk. Samen gaan we naar Staples waar Laura haar spullen voor school koopt en Gene gaat nog even naar Best Buy waarna we elkaar weer treffen. Ik ben me aan het bedenken of het niet handig is om een netbook te kopen en ze zijn hier toch wel een stuk goedkoper dan in Nederland.

We gaan lekker eten bij The Olive Garden en hierna is het tijd (het is al half tien en Alec is nog wakker, goed zo!) om lekker naar huis te gaan. Ik moet van Gene en Laura een toetje nemen (doe ik normaal niet) en dat nemen we mee naar huis. De kids gaan naar bed (Alec sliep al in de auto) en wij gaan nog even (ook in bed) Food Channel kijken, ik onder het genot van mijn toetje.

Zuur he, lemonade?

Morgen gaan we niksen en tgen het einde van de middag gaan we naar The Premium Outlet, ik wil toch nog naar Hilfigger en Lauren. Daarna willen we gaan eten in Down Town Disney, kunen we misschien vuurwerk kijken en Laura kan nog wat pins ruilen.

Tot morgen,
Saskia

Laatste keer SeaWorld, 1 september 2010

2010-09-03T17:50:00.000+02:00

Als je de laatste keer gebruik kunt maken van de 2 weken kaart dan weet je dat het met de vakantiedagen de verkeerde kant op gaat. Dat gevoel hadden we ook toen we vanochtend wakker werden. Ik weet dat we niet mogen klagen over 3 weken vakantie maar wat gaat het snel.......

We doen lekker rustig aan, zwemmen nog wat en gaan dan ontbijten bij Cracker Barrel. Ons favoriete ontbijt is veranderd in de, je gelooft het niet, winter variant. We zitten hier te puffen van de warmte maar hier begint de herfst, alles is in Halloween stijl en de frisse aardbeien worden ingeruild voor appel met kaneel en noten die ons meteen aan Sinterklaas doen denken.

Om een uur 1 rijden we de parkeerplaats op en wederom vinden we een plek vlak bij de deur. Zoals afgesproken gaan we eerst kijken bij het dolfijnen voeren maar dat is nog dicht tot 14.30 uur dus gaan we de roggen aaien en daarna lopen we naar Shark Encounter; dat wilde Alec nog graag. In plaats van door de tunnel te lopen gaan we in de bar van de Underwater Shark Grill wat drinken en daar heb je een perfect uitzicht op de haaientank.

De bar is ook een aquarium waar hele kleine visjes in zwemmen

Als het tijd is gaan we naar de dolfijnen maar als we daar aankomen staat er al een flinke rij. Dat zijn we niet gewend maar we besluiten om toch maar aan te sluiten en mogen met de eerste groep naar binnen. Het is vrij druk en de dolfijnen krijgen genoeg te eten, dus in eerste instantie valt er niet veel te voeren maar ervaring leert. Ik zeg tegen Laura en Alec dat ze de visje moeten laten liggen in de bakjes totdat de meeste mensen klaar zijn en dat wordt beloond. Op het laatst hebben we handen tekort om te voeren en te aaien zeker als ik aan een van de SeaWorld mensen aangeef dat Alec er moeilijk bij kan met zijn korte armen. Ze laat een aantal dolfijnen kort op de rand komen en dat is super. Laura vindt haar eigen weg wel en rent van plek naar plek om zoveel mogelijk contact te hebben met haar lievelingsdieren. Het ziet er heel leuk uit op film want Eugène is deze keer niet meegegaan maar staat aan de overkant te filmen.

Hierna gaan we als afsluiting naar Wild Artic waar Gene en Laura de helicopter nemen en Alec en ik besluiten te gaan lopen. Die twee komen een kwartiertje later gierend van de lach de helicopter uit omdat ze flink door elkaar gerammeld zijn en Laura zelfs met haar benen in de lucht heeft gehangen omdat ze natuurklijk niet helemaal klem zit omdat ze zo smal is. Leuk!!

Op ons gemak de dieren bekeken en daarna een mooie laatste wandeling over het meer gemaakt en naar de uitgang. Hier nemen we dan "afscheid" van SeaWorld en roepen we: "misschien tot volgend jaar!!!".

We hebben zin in een lekkere steak en besluiten naar ons favoriete steakhouse te gaan: Angus Steakhouse" er is er 1 vlak bij. Mhmhmh wat smaakt dat vlees hier toch goed.

Hierna naar huis waar Alec lekker naar bed gaat en Laura nog wat met ons gaat zwemmen. We besluiten om met z'n drietjes lekker in de jacuzzi te gaan en zo liggen we om 9.00 uur te bubbelen. Hierna is het ook tijd voor Laura om te gaan slapen en Gene en ik duiken met een heerlijk glas Cava terug de jacuzzi in. Wat is het leven toch zwaar, al die verplichtingen!!!!!

Morgen dus weer vroeg op om naar Gator Bruce te gaan, we zijn benieuwd.

Tot Morgen,
Saskia

SeaWorld, 31 augustus 2010

2010-09-01T17:40:00.000+02:00

We merken dat we toch wel moe zijn van onze boottrip gisteren. Gene en ik slapen tot 8.00 uur en dan wordt Alec wakker. Ik blijf nog een half uurtje liggen en Gene mag (!!) met Alec een potje gaan biljarten.

Om 8.30 uur sta ik ook op en ga lekker naar buiten een Starbucks Ice coffee drinken. Als we thuis zijn moet ik toch eens kijken of ik ze dan ook kan kopen. Helaas heb ik toch wat last van mijn rug na die boottocht die af en toe wat ruw was en ik besluit dan maar in de jacuzzi te gaan (heeft iemand al medelijden met me?). Het duurt niet lang of het hele gezin Gadet zit er in, Laura is om 9.30 uur ook maar eens uit bed gekomen.

We besluiten om weer lekker bij Cracker Barrel te gaan ontbijten, het is hier altijd vers en door het fruit en de yoghurt hebben we het gevoel ook nog gezond te eten.

Rond een uur of 12 rijden we de parkeerplaats van SeaWorld op en ervaring leert dat als je rond deze tijd gewoon verder naar voren rijdt, er altijd plaats van mensen is die al weer weg zijn.

Als eerste een parkkaart gepakt want Alec wilde absoluut vandaag nog een keer naar Pets Ahoy, dat hadden we hem moeten beloven. We hadden nog een uurtje tijd en dat uur hebben we gebruikt om naar Shark Encounter te gaan. De kids wilden de haaien voeren en dan door "die grote tunnel" lopen. Blijft altijd prachtig om die enge beesten over je heen te zien zwemmen.

Hierna dus zoals beloofd naar de huisdierenshow en Alec heeft weer genoten. Hij zit met een big smile in z'n stoel en klapt als eerste van alle bezoekers.

Laura wil al vanaf het eerste bezoek een oester laten opduiken met een parel erin. Aangezien ze zaterdag jarig is wilde Alec dit voor haar kopen, lief menneke hè!! Laura mocht zelf kiezen of de dame of de heer in het water haar de oesters mocht geven en dat werd uiteraard de dame. Als tip werd gegeven: hoe lelijker de oester hoe mooier de parel. En inderdaad Laura heeft een mooie ronde ietwat roze parel gekregen die volgens de meting iets groter is dan gemiddeld. Gemiddelde maat is 6,5 (nogwat!!) en haar parel is 7, trots dat ze is.

Vervolgens wilden we Blue Horizons zien maar die begon pas om 16.30 uur dus tijd genoeg, dan maar naar Shamu's Happy Harbor. Op weg hierheen kwamen we langs Shamu Stadion en aan de achter zijde is een groot basin waar je orca' s kunt zien zwemmen. De vorige keer zijn we hier ook geweest maar toen zwom er een van de vrouwtjes en wij willen heel graag Tillikum (Shamu himself zullen we maar zeggen) zien. En........ hij was er, wat een prachtig imposant dier is dat toch. Ik vind hem echt geweldig en ik ben blij dat hij gewoon in SeaWorld mag blijven. Meteen flink wat foto's gemaakt van hem.

Laura en Alec waren met Eugène doorgelopen richting Happy Harbor en mochten hier wat spelletjes doen. Opbrengst: 1 grote blauwe haai, 1 mooie zachte ijsbeer en 1 funky gekleurde schildpad..... straks moeten de nieuwe schoenen van Gene hier blijven want deze moeten natuurlijk mee.

Na enkele rondjes met de achtbaan en zulks meer was het tijd voor de dolfijnen show, Blue Horizons, nog steeds even mooi en spectaculair. Je weet niet waar je moet kijken, in het water, in de lucht, op het land. Zeg het maar er is overal iets te zien. Het voordeel als je de show al eens gezien hebt, is dat je weet waar je moet kijken, dat scheelt enorm.

Hierna lekker naar de uitgang en richting auto, we willen gaan eten bij Kobe, Japans showcooking aan tafel. Heel leuk, behalve voor Alec, die wist nog van vorig jaar dat er veel vuur aan te pas komt en daar houdt hij niet van. Heerlijk gegeten en we hadden zelfs de zelfde kok als verleden jaar, over toeval gesproken.

We merken dat we veel plannen maken voor de laatste dagen en dan wordt het te druk, dus gaat de rem erop. De kids kunnen kiezen voor morgen of Aquatica of SeaWorld (verleden jaar deden we de 2 parken wel eens op 1 dag). De keuze is snel gemaakt, Laura en Alec willen nog een keer dolfijnen voeren en nog een keer naar Wild Artic, SeaWorld dus.

Daarna wil ik nog een beetje shoppen, we hebben verleden jaar een winterjas voor Laura gekocht bij JC Penneys en die is zo enorm goed bevallen qua warmte (om over de prijs dan maar niet te spreken) de afgelopen strenge winter dat we er nu 1 voor Alec willen kopen. En als we er toch zijn kunnen we ook eens voor Gene en mijzelf kijken.

Tot Morgen,
Saskia

Bootje varen in St. Pete Beach, 30 augustus 2010

2010-09-01T17:36:00.000+02:00

Tja, als we dan toch in het goede ritme zitten dan plakken we er nog een dag met vroeg opstaan aan vast. Vandaag ging de wekker om 7.00 uur, alles klaarmaken en om 8.00 uur nog even Frenchy bellen voor het laatste weerbericht. Je weet maar nooit hier in Florida. Frenchy gaf aan dat het een prachtige dag zou worden dus hebben we de kids wakker gemaakt, gewassen en de auto ingeladen.

Toen we op het punt stonden om weg te gaan ging de telefoon en ik ben dan te nieuwsgierig om niet op te nemen. En wat een surprise: het was Captain Gator Bruce!!! Hij vond het afschuwelijk wat er was gebeurd en gaf ons gelijk dat we niet nog langer gewacht hadden, duizend maal excuses en wat hij kon doen om het goed te maken. Ik heb hem verteld dat we een tour gemaakt hebben met Midway aan de overkant en het antwoord dat ik kreeg was: 'Mam, that ain't a gator tour, that is tourist boat trip!!!'. Hahaha, ik denk dat hij best wel gelijk heeft hierover maar wij vonden het leuk.

Zijn aanbod was om nogmaals te komen en dan maar voor 2 personen te betalen. We hebben dit besproken met Laura en Alec en die wilden heel graag nog een keer gaan. Ppfff dus nogmaals om 6.00 uur opstaan aanstaande donderdag en kijken of Gator Bruce ons meer maar vooral grotere gators kan laten zien en of het dit keer goed gaat. Ik hou jullie op de hoogte.

Maar goed terug naar onze boottrip. Die was super, geweldig, fantastisch, erg nat en vooral zout!!

We waren na een fijne rit om 10.15 uur bij Frenchy' s en hadden zelfs al boodschappen gedaan voor de picknick. Goede uitleg gekregen over de boot, de gps en de vaarroute en om 10.45 uur vertrokken we richting Shell Key Island. We huurden de boot voor twee uur aangezien de mensen van Frenchy aangaven dat de kinderen het na twee uur wel gezien zouden hebben.

Wat een mooie tocht is dat langs al die super huizen, Captain Gene heeft ons samen met matrozen Laura en Alec heel goed naar de juiste plek gebracht. Al moet ik het zelf zeggen, ik kan een aardig stukje nautische kaart lezen.

Aangekomen op Shell Key hebben we de boot met de 2 ankers vastgelegd en zijn we een stukje gaan wandelen. Het woord Shell zegt natuurlijk al genoeg maar er liggen zo ontzettend veel mooie en grote schelpen dat je na een half uur te lui bent om je nog te bukken!!!! We hebben dan ook een flinke verzameling mee genomen maar die worden eerst gewogen, we hebben andere prioriteiten voor de koffers (tja, ik dan denk ik).

Rond een uur of 12.00 hebben we Frenchy maar gebeld dat we er nog 2 uur bij namen want we kregen de kids absoluut niet het eiland af. Zelf vond ik de picknick in de boot 1 van de leukste dingen die dag. Heerlijk eten, vers fruit, lekker drinken en het beste uitzich van de wereld. De foto' s spreken voor zich.

Hierna nog een wandeling de andere kant uitgemaakt en toen afgesproken dat we met de boot gingen varen om te kijken of we dolfijnen konden zien. We waren nog niet uitgesproken of Laura begint toch te gillen en allemaal onsamenhangende woorden te schreeuwen, op en neer te springen en te wijzen naar de zee. We schrokken ons kapot maar toen ik me omdraaide zag ik ook meteen een dolfijn boven water verschijnen en Gene meteen erna. Wat heerlijk voor Laura, haar droomwens die uitkwam. We zijn vrijwel direct weggevaren een beetje de Golf van Mexico op maar helaas niets meer gezien.

Op weg terug naar Frenchy, waarvoor we ruim de tijd genomen hadden (nogmaals gebeld en 2 uur erbij genomen) schreeuwt Gene ineens. We schrikken ons weer kapot, zeker als we een enorme plons achter ons horen en een heleboel water zien opspringen. Dit was geen dolfijn maar een enorme rog!!! Volgens Frenchy een vaker voorkomend iets. Hiervan hebben we geen beelden maar de dolfijn staat op film.

Ook de terugvaart was nogal nat en vooral zoutig. Inmiddels ziet onze huid eruit alsof we in een vat zout hebben gelegen, smaakt lekker!!! Fijn dat we allemaal ingesmeerd zijn met factor 50 (ja, zelfs ik).

Rond een uur of 5 komen we vol met indrukken en redelijk moe de haven weer ingevaren en de kids babbelen aan 1 stuk door over alles wat ze gezien hebben die dag.

We hebben een fijne rit naar huis (zonder ongelukken dit keer) en rennen bijna met z'n vieren het zwembad in. Wat is dat heerlijk, al dat zout van je af spoelen en even kopje onder om af te koelen. We hadden niet gedacht dat Laura en Alec nog vooruit te branden zouden zijn maar de dame en heer wilden graag bij Applebee's gaan eten!! Dat doen we dan maar.

Daarna gaat Alec meteen naar bed en kijkt Laura weer met ons naar de Food Channel, dat is zo'n beetje het enige dat we kijken hier maar het is dan ook heel leuk.

Morgen doen we het 's ochtends lekker rustig aan en gaan we daarna naar SeaWorld. Onze kaarten zijn nog geldig tot en met woensdag.

Tot morgen,
Saskia

Gators spotten in Christmas, 29 augustus 2010

2010-08-30T03:21:00.000+02:00

Man wat is dat vroeg, 6.00 uur (toch maar iets eerder). Thuis sta ik altijd om 6.30 uur op maar na twee weken zelf bepalen wanneer ik wakker word is dit even door de zure appel heen bijten. Ik heb dan ook wat moeite moeten doen om de rest startklaar te krijgen maar we zitten netjes om 7.00 uur in de auto.

We hebben geboekt bij Gator Bruce van A-Awesome boatride en hebben van hem de route gekregen die we het beste kunnen rijden ivm wegwerkzaamheden. Precies zoals gepland rijden we om 8.15 uur bij hem de boatramp op en het eerste wat die kerel roept als we uitstappen is: man, I've got a problem. Ik weet niet wat het is deze vakantie maar er schijnt nogal eens iets niet zo te gaan als we plannen. En zijn probleem wordt dan al snel ons probleem.

Hij heeft een fout gemaakt en ons maar voor 2 personen opgezet en dus is er te weinig plek op de boot. Ik heb nog aangegeven dat we de kids best 1,5 uur in de auto kunnen laten maar Eugène wilde dit niet, ppfff.
Gator Bruce ging meteen bellen en er zou speciaal voor ons een nieuwe boot binnen 15 minuten ter plekke zijn, yeah right!!!!!

Na nog eens 30 minuten vonden we het welletjes en zijn we aan de andere kant van de weg naar Midway's gegaan en dat was zeker voor de kids helemaal goed. Een heel leuk gebouw waar je bij binnenkomst al struikelt over een dik varken genaamd: Porkchop!! En verder een willekeur aan slangen, vogels en baby-gators. We hadden hier het geluk dat we een prive tour kregen en dat is wel net zo handig als je twee kinderen hebt die geen engels verstaan en je alles moet vertalen.

We hebben prachtige natuur gezien, giga veel vogels (bald eagle, herons, gieren, caracara' s), schildpadden en natuurlijk waar we voor kwamen, gators. De kleineren liggen kort bij de kant of zelfs op de kant en de groteren zie je vaak alleen aan de kop die net boven het water uitsteekt. Laura kwam ogen te kort en heeft enorm genoten, dit werd ook vele malen door de microfoon van de headset geroepen. Kijk, daar doe je het allemaal voor, toch!! Gelukkig zag ik zelf een gator van ruim 7 ft op de kant liggen die we uitgebreid hebben kunnen aanschouwen.

We hadden een hele leuke gids (veel leuker als Gator Bruce dames!!) die met de boot ook leuke stuntjes uithaalde voor Laura en Alec. Wat gaan die dingen hard trouwens. Minder leuk als er dan een bug tegen je Jimmy Choo aanvliegt tot hilariteit van de medepassagiers!!!

Na een uur waren we terug bij de vertrekplaats en mochten we allemaal een bay-gator vasthouden. Alec wilde niet, hij had vandaag niet zoveel zin hmhm.

Omdat we van hieruit snel bij de atlantische kust zijn, hebben we besloten om via Kennedy Space Center naar Cape Canaveral en Cocoa Beach te rijden. Ik had het niet verwacht maar het is toch wel indrukwekkend als je op een afstand het lanceerplatform van de shuttle kunt zien liggen met dat hele grote NASA logo erop. Even de parkeerplaats van het Space Center opgereden en wat foto's gemaakt. We komen hier pas terug als Laura en Alec wat groter zijn en het ook goed kunnen begrijpen.

Lekker op het gemak doorgereden naar Cape Canaveral waar toevallig (of niet!!) net 3 grote cruise schepen lagen aangemeerd, met eentje van Disney. Wat een enorme gevaartes zijn dat, lijkt ons eigenlijk wel leuk om eens te doen voor een paar dagen.

In Cocoa Beach lekker een Subway Melt gegeten en de kids een Subway met ei, kaas en tomaten. Er lag een Dairy Queen naast en dat was een hele mooie zaak dus dat konden we niet laten. @ MattRob, je hebt helemaal gelijk, de Blizzard met aardbeien en chocolade is verrukkelijk!! Laura had een Blizzard Snickers en Gene een Blizzard Cookie Dough. JUMMIE!! O ja, als er nu iemand denkt: die arme Alec heeft niets, dat klopt. Hij lust geen ijs, geloof het of niet, wat een gek menneke.

Tuurlijk kun je niet zo kort bij het strand zijn en er niet gaan kijken. Auto geparkeerd en via een houten pad zo het strand op, precies zoals je in de films ziet. Prachtige manier om naar het strand te lopen tussen de palmbomen door, zonnetje en flinke golven.

Even lekker wat gelopen en toen vonden we het tijd om terug te gaan, we zijn eigenlijk allemaal moe en willen (hoe kan het ook anders!!) thuis gaan zwemmen. Alec valt onderweg in slaap en wordt pas wakker als we thuis zijn, vol nieuwe energie en hij heeft zijn zwembroek eerder aan dan dat wij de auto uitgeladen hebben. Jippie!!

We hebben net met Frenchy gebeld in St. Pete Beach en de weersverwachtingen voor morgen zijn erg goed, we hebben de boot weer gereserveerd en afgesproken dat we morgenvroeg om 8.00 uur even met hem bellen of alles nog helder is (de lucht dan vooral) en dan maken we de rit nog een keer om een zonnig en waterrijk St. Pete te zien. Ben benieuwd!!

Eerst nog even iets kleins eten lekker in de buurt en we hebben besloten naar de Cracker Barrel te gaan.

Tot Morgen (maar als alles goed gaat kan dat ook overmorgen worden!!),
Saskia

Relaxen en shoppen, 28 augustus 2010

2010-08-30T03:11:00.000+02:00

Lekker lang geslapen en zelf (ok Gene dan.....) weer lekker broodjes gebakken. Heerlijk lang aan de ontbijttafel gezeten en een beetje een plan de campagne voor vandaag gemaakt. We gaan niet veel doen maar besluiten lekker te gaan zwemmen en aan het einde van de middag iets eerder te gaan eten (we slaan de lunch over) zodat Alec nog wakker is.

We genieten enorm van dit huis en vooral van de pool en alles wat daarbij hoort. We hebben ook een gamesroom en die heb ik nog net echt van binnen gezien en Gene en de kids willen dat veranderen. Ik word dus uitgedaagd voor een potje biljarten, jongens tegen de meisjes. Helaas verliezen de meisjes!!! Zal zeker aan de tafel liggen, volgens mij was die schuin......

Rond een uur of 4 stappen we in de auto en rijden rustig richting de Premium Outlet, ons doel van vanavond en zoeken daar de Red Lobster. We weten dat er eentje bij de Pirate Cove Golf ligt dus dat is zo gevonden, gelukkig hebben we niet meer voor alles vriend TomTom nodig.

Na, zoals altijd bij the Red Lobster, heerlijk gegeten te hebben gaan we naar de Premium Outlet. Vreemd genoeg hebben Gene en zelfs ik geen zin om te shoppen voor kleren voor ons zelf maar ik heb wel een belangrijk doel hier....... Een nieuwe Jimmy Choo en een zonnebril voor mijn tante, Marij. Dat laatste is misschien nog wel het moeilijkst want ik moet nu voor haar kiezen. Gelukkig heeft zij er veel vertrouwen in dus het zal wel goed komen.

Dus @ Marij, aanschouw hier je nieuwste aanwinst: een bril van Marc Jacobs (top designer!!), hoop dat je er blij mee bent. Als je de prijs hoort ben ik ervan overtuigd dat je blij bent.

Marc Jacobs

Ook ik ben geslaagd voor mijn Jimmy Choo, dus ook blij.

Verder heeft Alec 2 paar nieuwe Geox schoenen, wat een prijsverschil met Nederland. Een paar sneakers, uiteraard met lampen anders wil hij ze niet. En een paar stoere halfhoge stappers voor de barre winter die eraan komt. Zelfs Gene heeft een paar nette schoenen voor onder zijn kostuums gevonden.

Dus wie hier goed heeft gelezen ziet hoe Eugène boft met mij: welke man loopt er nu een schoenenwinkel uit met 3 paar schoenen waarvan geen enkel paar voor zijn vrouw is?????? Nou, wie??? Ik wil het maar even duidelijk gemaakt hebben.

Het is veel later geworden dan we gedacht hadden en we gaan lekker naar huis, morgen gaat de wekker om 6.30 uur en gaan we gators spotten in Christmas.

Tot morgen,
Saskia

SeaWorld, 27 augustus 2010

2010-08-28T20:02:00.000+02:00

Vanochtend lekker gaan ontbijten bij The Cracker Barrel, heel gezond dit keer met veel yoghurt, granola en vers fruit (ja, echt waar!!). We waren pas rond een uur 11 daar dus het was lekker rustig.

Vervolgens door naar SeaWorld waar we rond een uur of 12 het park binnenliepen. We konden aan de parkeerplaats al zien dat het heel rustig was want iedereen mocht op de preffered parking plaatsen staan, dat zegt al genoeg.

We hadden vooraf al besloten dat we eerst naar de Clyde and Seamore show zouden gaan en ik kan jullie zeggen dat we dit nooit meer zullen vergeten. Gene werd namelijk uit het publiek gehaald om mee te doen aan de show en iedereen die dit al eens gezien heeft weet dat het een enorme natte aangelegeheid zal worden. Wat hebben wij gelachen (lekker droog op de tribune). Je wordt weliswaar enorm op de hak genomen maar op een hele leuke manier en het publiek is natuurlijk dol enthousiast en klapt en gilt met je mee. De dame van de show zingt met een heel hoog stemmetje een liedje over een theepot maar ze zit verborgen (hmhm) en Gene moet met z'n lippen doen alsof hij zingt en dan ook een theepot uitbeelden.We hebben het gelukkig helemaal op video en foto staan want het is bijna niet te vertellen.

Hierna lekker verder gelopen en toen we langs Kraken kwamen zagen we dat ze aan het testen waren en dat er geen mensen in mochten, jammer voor Gene. Lekker wat te drinken gehaald en even gekeken naar Journey to Atlantis (na verleden jaar te zijn geweest wil Laura nu niet meer en ik snap dat helemaal). We wilden richting Dolphin Cove lopen en kwamen weer langs Kraken en wat bleek hij ging net open maar dat hadden ze nog niet bekend gemaakt. Gene naar binnen en zoals bij alle achtbanen deze vakantie zat meneer weer front row in het eerste karretje bij binnenkomst. Geweldig!!

Voorin zit Gene met de handen in de lucht......

Toen werd het toch echt tijd om de dolfijnen te gaan voeren want Laura begon langzaam aan te stuiteren. We hebben dit verleden jaar al een aantal keren gedaan maar het blijft een geweldige ervaring, wat een super dieren zijn het toch. We hadden enorm veel geluk dat we met slechts een man of 10 in het gebied stonden dus dolfijnen te over. Het bleek de laatste voedertijd te zijn voor de pauze.

Uiteraard kunnen we niet weg zonder de vrienden van Alec te voeren, de roggen. Dit doen we altijd als laatste want we weten niet hoe hij het doet maar de roggen komen massaal op Alec af en slaan met hun vleugels op het water en dan is hij van kop tot teen z..knat!! Gene had een powerbalance bandje om en met deze hand in het water kropen de roggen bijna tot aan zijn elleboog. Bij de andere hand zwommen ze gewoon verder. We snappen er niets van maar om roggen te aaien hoef je dus niet altijd voer te hebben.

Om 4 uur zaten we lekker in de auto even langs bij de publix voor wat lekkers en wat normale boodschappen. Dit laten we de jongens regelen want Laura en ik moeten dringend een nieuwe manicure en dat doe je dan even snel bij de nailsalon naast de supermarkt. Misschien een idee voor de plusmarkt in Gulpen?

Lekker thuis nog wat gaan zwemmen en ik heb een afspraak gemaakt met Gator Bruce (what' s in a name??) voor een airboat ride zondagmorgen om 8.30 uur. Dat klinkt redelijk, alleen is het meer dan een uur rijden erheen !! Het is vlak bij het plaatsje Christmas en belooft een heel avontuur te worden. Zolang we maar Gators zien dan is het goed.

We hadden allemaal zin op Italiaans eten dus dat wordt dan The Olive Garden, altijd druk, altijd lekker en altijd te veel.

Lekker naar huis, Alec valt in de auto al in slaap en Laura kijkt gezellig nog met ons mee naar the Food Channel.

Tot Morgen, dan hebben we geen plannen dat wordt een rustdag en waarschijnlijk brengen we voor het eten een bezoekje aan The Premium Outlet.

Saskia

Relaxen en Mall at Millenia, 26 augustus 2010

2010-08-28T19:54:00.001+02:00

Vanochtend als vanouds lekker rustig aan gedaan. Heerlijk ontbijtje gemaakt en lekker in het zwembad en de jacuzzi gelegen. Je moet toch wat doen op je vakantie om de tijd om te krijgen (!!).

Om een uur of 3 zijn we lekker gaan douchen en in de auto gestapt op weg naar de Mall at Millenia, wat mij betreft de mooiste mall die ze hier hebben. Ok, toegegeven het is meer een mall van kijken dan van kopen met al die topmerken maar dat maakt niet uit. We slagen hier heel goed bij de GAP store voor de kids, heerlijk rustig en goed geordend, en, ook belangrijk, hele leuke aanbiedingen. Als je een jeans koopt krijg je de 2e voor $ 10,-.

We hebben dan ook na een uurtje twee grote zakken vol met kleren voor die twee!!

Gene is nog wat muziek cq computerzaken nagelopen met Alec en ik wil absoluut naar de Jimmy Choo winkel. Helemaal geweldig die schoenen maar ik hou het gezien de prijzen maar bij een bescheiden zonnebril waar ik al een jaar mee loop te pronken. Die heb ik verleden jaar in de Premium Outlet bij Solstice gekocht en daar ga ik er dit jaar nog 1tje aan toevoegen (hoop ik).

En het moest er natuurlijk van komen deze vakantie in navolging van zovele bloggers en mede-forummers: eten bij Outback. We vonden het een heel leuk restaurant, sfeervol en natuurlijk waren de Blooming Union en de Tuna (dank je wel MattRob) van de partij. Heerlijk!!

Hierna lekker naar huis en als we op de interstate 4 zitten zien we achter Down Town Disney een prachtig vuurwerk van een van de parken. Dat gaan we op een avond zeker van dichtbij bekijken maar dan moet Alec wel 's middags een uurtje gaan slapen. Hij is kapot 's avonds van de hele dag in de buitenlucht zijn, zwemmen of door een park lopen.

Morgen willen we weer een paar uurtjes naar SeaWorld, dat is het fijne van de twee-weken kaart, je gaat vaker maar hoeft je niet door het park te haasten.

Tot Morgen,
Saskia

Busch Gardens en St. Pete Beach 24 en 25 augustus 2010

2010-08-26T20:46:00.000+02:00

Dinsdag op tijd opstaan (wekker gezet en dat op vakantie ppff) en om 8.45 uur in de auto richting Busch Gardens. Het ziet er afschuwelijk uit buiten en hoe dichter bij de bestemming hoe slechter het wordt. We houden een kleine vergadering (!?) wat nu te doen en we besluiten te gaan. Als eerste kopen we poncho' s en voor mij een plu (sorry maar zo' n ding trek ik niet aan dan maar nat worden) en we kunnen gaan. Het regent af en toe een beetje maar gelukkig niet meer hard dus dat is prima.

Wat een enorm voordeel is van zo' n dag is dat heel veel mensen besluiten om niet te gaan en dat is te merken. We zijn bijna alleen in het park. Overal bij de dieren " huizen" staan we alleen om over de achtbanen nog maar niet te spreken dat vertel ik nog wel.

We besluiten om eerst naar Critter Castaways te gaan, een show met kleine dieren, maar die gaat niet door vanwege het weer. Uiteraard willen ze de gasten niet teleurstellen en staan de verzorgers met de dieren op de tribune, hele leuke ervaring. We hebben nog nooit een uil, kangoeroe of miereneter geaaid, de kids vonden het geweldig.

Daarna rustig doorgelopen richting Stanleyville waar Gene in de Sheikra ging, hij liever dan ik. Wat een achtbaan, de eerste val van een metertje of 60 hoog, recht omlaag, moet je toch echt wel goed voelen.
Sheikra
http://www.youtube.com/watch?v=q23lEjGFaP0&p=725F46396613DCAB&playnext=1&index=19

Hierna door naar Jungala waar we Oerang Oetans en tijgers bekeken hebben waarbij ik me altijd afvraag wie nou wie bekijkt. We stonden op een dikke glasplaat waar de oerangs onder lagen en zij keken even hard naar ons als wij naar hen. Leuk!!

Door naar de Congo waar Gene in de Kumba ging met wederom geen wachttijd!! Tot nu toe vind hij nog steeds de Manta in SeaWorld de beste achtbaan.

Van de Congo naar Timbuktu (zo kom je nog eens ergens....) en daar hebben we de 4D piratenfilm gekeken. Errug leuk, we waren kletsnat na afloop en ik maar andere mensen voor gek verklaren dat ze met een poncho aan in een filmzaal zaten!!! Wie is hier nu gek?

Doorgelopen naar Egypte waar Gene in de Montu geweest is. Eerst dachten we dat hij dicht was, er was gewoon niemand, Gene stond helemaal alleen in de rij. Als er niet een paar mensen waren blijven zitten was hij helemaal alleen in de achtbaan geweest. Overigens heeft hij in alle achtbanen op de front row gezeten, ook uniek. Montu, waarbij je voeten los van de grond zweven en je onder de achtbaan hangt in plaats van erop te zitten komt zeer dicht bij Manta, maar dat is en blijft nummer 1.

Montu
http://www.youtube.com/watch?v=zQxKTL9fTpA

Hierna terug naar Nairobi voor de Rhino Rally, je zit dan in een grote jeep en maakt dan een spannende tocht door de wildernis op zoek naar een andere verdwaalde (?!) jeep. Heel leuk en het doet zijn naam eer aan, Laura zat op nog geen 2 meter afstand van een grote neushoorn toen de jeep even stopte. Heel raar hoor.

We zijn nu langzaamaan wel moe aan het worden en besluiten de trein te nemen voor een rondje park, de Serengeti Plain train ride. Super mooi en blij dat we dit gedaan hebben, de foto' s spreken voor zich maar het zijn er te veel om allemaal te laten zien.

Als laatste mochten de kids nog even in de Safari of fun en dit is (vinden wij) het leukste kids gedeelte van alle parken die we gezien hebben.

Het was al 17.30 uur toen we bij de auto kwamen en we moesten nog een uurtje rijden naar het hotel in St. Pete Beach, het Grand Plaza. We hebben afgelopen zondag via internet een standaard kamer geboekt waarbij je een upgrade kreeg (actie) naar een kamer met een bay- of partial seaside view. Het regende enorm toen we aankwamen en volgens mij hadden ze medelijden met ons toen ik vertelde dat de kids (hmhm) zich zo verheugd hadden op de zee en dat het nu zo' n slecht weer was. We hebben vervolgens nog eens een gratis upgrade naar een suite op de 9e verdieping gekregen, zielig hè!!

Nog wat boodschappen gaan doen voor de boottocht van morgen waarbij we er goed rekening mee houden dat deze waarschijnlijk niet door zal gaan. Terug naar het hotel even lekker opfrissen en naar de bovenste verdieping naar het restaurant Spinners. De naam zegt het al, dit restaurant draait rond. Gene en ik voelden dit vrij goed maar als je er niet meer op let dan gaat dit prima. Heerlijk gegeten en genoten van het prachtige uitzicht (eigenlijk uitzichten).

Hierna lekker naar bed, wij in de slaapkamer en de kids in het bed dat je van de muur klapt achter de sofa in het woongedeelte. We horen ze nog een tijdje lachen en kletsen maar dat is prima.

Morgen zien we wel weer verder.

Woensdag wederom wakker middels de wekker maar we zien al snel dat het weer niet goed genoeg zal zijn voor een trip met de boot. Eugène heeft Frenchy gebeld (hij wilde ons net bellen) en daar gaven ze aan dat we wel konden gaan, het was veilig genoeg maar dat het wel zou gaan regenen. Tip van Frenchy was om dan volgende week terug te komen. Dat zullen we dan ook waarschijnlijk gaan doen.

Heel jammer en zeker Laura was erg teleurgesteld. We zijn gaan ontbijten en hebben toen besloten dat we nog lekker naar het strand zouden gaan en wat wandelen en schelpen zoeken. Het regent wel een beetje maar dat verkoelt lekker. Dat is het voordeel van Florida, ook al is het slecht weer, het blijft enorm warm waardoor je gewoon in de bikini of korte broek kunt rondlopen. We waren dan ook niet de enigen op het strand, behalve op de foto dan!!

Hierna uitgechecked en doorgereden naar The Pier in St. Petersburg, heel leuk. Ook enorm veel pelikanen gezien. Het grootste gevaar van pelikanen komt uit de lucht vallen, als je begrijpt wat ik bedoel; maar gelukkig bleven de meeste pelikanen gewoon rustig op hun plek zitten. Lekker wat rondgewandeld en het aquarium bezocht waar de kids dieren uit een aquarium mochten aanwijzen en vervolgens werden die eruit gehaald en konden ze ze aanraken.

Thuis hadden we al een mail gekregen van 1 van onze favoriete restaurants, Colombia (normaal gaan we in Celebration), dat ze ook een locatie geopend hadden op The Pier. Tja en wat doe je dan als je honger krijgt en wij allemaal enorme tapas liefhebbers zijn. Juist, dan ga je daar lekker eten. Wat een prachtig uitzicht hadden we, net alsof we op het achterdek van een cruiseschip zaten te eten. Uiteraard heeft het weer goed gesmaakt!!

De auto in en met een kleine omweg naar huis. Die omweg heeft te maken met een hobby van Eugène, ijshockey (kijken). We waren namelijk vlakbij het stadion van de Tampa Bay Lightning en dat moesten we natuurlijk even gaan bekijken. Niet meer normaal wat een gebouw dat heeft de gemiddelde voetbalclub in Nederland nog niet laat staan de Nederlandse ijshockey clubs. Gene heeft nog een leuke pet gescoord voor zijn verzameling, dus die is weer blij.

Op weg naar huis hebben we nog een enorm ongeluk een auto of 2 voor ons zien gebeuren en daar hadden we toch wel slappe knietjes van. Gene zag een ietwat oude auto achter ons opkomen die van de uiterst linkse baan naar de uiterst rechtse baan zwalkte en weer terug. Voor ons deden ze dat nog een keer en toen ging het goed fout omdat er een vrachtauto in de weg zat en die knalde tegen dit wrak aan. Vervolgens schoof deze auto al spinnend over de weg en duwde weer een aantal andere autos over de autoweg. Volgens mij heb ik redelijk geschreeuwd want we zagen het zo gebeuren. Gelukkig was er niemand gewond want iedereen stapte uit de 4 betrokken auto' s behalve die idioten die het veroorzaakt hadden, die zijn gewoon doorgereden. Dat geloof je toch niet!!!! Ze hadden geen kenteken dus we konden verder ook niets doorgeven aan de politie. Overigens werd er in de auto's om ons heen ijverig gebeld dus wie weet hebben ze deze sukkels nog te pakken gekregen.

Rond een uur of 4 waren we thuis en hier scheen het zonnetje, wij meteen zwemkleren aan en lekker zwemmen en in de jacuzzi. Heerlijk!!!!

Morgen een rustdag met misschien een klein beetje shoppen, wie weet.

Tot morgen,
Saskia

SHOPPEN!!!!! 23 augustus 2010

2010-08-24T02:13:00.000+02:00

Tja, plannen maken daar zijn we goed in maar die plannen laten uitkomen de dag erna is een ander ding.
's Morgens ziet het weer er prima uit en we gaan lekker met z' n viertjes in de jacuzzi, top begin van de dag. Echter we zien de lucht in de verkeerde kleur veranderen en op het moment dat we allemaal lekker gedouchet hebben regent het. Dus geen SeaWorld maar lekker shoppen in Pr1me Outlet, je moet hier wel zeer flexibel voor zijn!!!

Het is de eerste keer deze vakantie en we zijn toch al een week hier. Ik was vergeten hoe leuk winkelen hier is. Als eerste worden we aangesproken door een dame die spulletjes verkoopt om "tekeningetjes" op je gelakte nagels te maken. Een kind kan de was doen en Alec had toch nog een cadeautje nodig voor de komende verjaardag van Laura. We hebben nu prachtige bloemen op de nagels!!

Daarna kwam de Guess store aan de beurt want ik wilde graag een nieuw horloge van dit merk. Nou dat horloge was snel gevonden maar we hadden het couponboekje nog niet gehaald en navraag leerde dat je daar 15% korting mee zou krijgen. Gene en Alec wilden dat boekje wel gaan halen dan konden Laura en ik nog even rondkijken. FOUT!! Toen ze na 15 minuten terug kwamen had ik ook nog een super mooie tas met bijhorende portemonnee gevonden, joehoe...... En nog meer joehoe toen bleek dat Gene een coupon van Guess gevonden had met 25% korting, het leek mijn verjaardag wel.

Na Guess naar GAP kids en ook daar hele leuke spullen al gevonden. We willen nog naar de Mall at Millenia waar we verleden jaar alle GAP spullen gekocht hebben want we hebben nog jeans nodig; maar dit doen we een andere keer nog wel.

Hierna wilden we via de International Drive rijden om voor Gene bij Sport Dominator te kijken voor Hockey spullen. Maar net als verleden jaar is hier niet te vinden wat hij zoekt en is de rest allemaal vrij prijzig.

Onderweg naar Outback Steakhouse voelt Alec zich niet goed en we besluiten dan maar thuis te gaan eten. Er zijn heel veel restaurants in de buurt waar je telefonisch bestelt en het dan gaat afhalen. Is wel leuk, vragen ze aan de telefoon naar je naam en het merk van je auto en de kleur.

Ben benieuwd of we de plannen voor de komende dagen wel kunnen waarmaken want vandaag is dat niet echt gelukt. We willen namelijk morgen naar Busch Gardens en van daaruit naar de kust rijden waar we het Grand Plaza gereserveerd hebben. Indien het wel gaat lukken dan merken jullie dat aan de stilte op ons blog. Eerste bericht volgt dan als we terug zijn op woensdag of donderdag.

Tot dan,
Saskia

Zwemmen en Down Town Disney, 22 augustus 2010

2010-08-23T18:09:00.002+02:00

Het lijkt wel traditie te worden, het luieren aan het zwembad. Heerlijk!! @ Rick, inderdaad lijkt dit verdacht veel op een vakantie, hahaha.

Kijk eens mama, ik kan mezelf al goed insmeren !!!!!!

Eugène ziet nog een paar gieren op het dak bij de buren, enig....

We kunnen ons maar moeilijk bij elkaar rapen om weg te gaan maar we willen toch een beetje Disney proeven deze vakantie en dat kan prima in Down Town Disney.

We hebben de lunch overgeslagen dus gaan we lekker vroeg eten bij T-Rex, Alec heeft speciaal zijn Zombie Raptor shirt aangetrokken en krijgt veel aandacht.

We vragen om een plaats in de ijsgrot, daar hebben we nog nooit gezeten en het is super mooi gedaan. Om de zoveel tijd komt er een vulkaan uitbarsting en kleurt de grot rood en alle lichten flikkeren, je hoort een enorm gerommel en gedonder en vooral gegrom van alle dino' s die bewegen.

Tegen de tijd dat we klaar zijn met eten zien we verdacht veel mensen met een poncho naar binnen komen en weten we genoeg, het regent flink. Maar niet getreurt het blijft lekker warm en de Lego winkel is binnen handbereik. Dus even de vaart erin en spelen maar.

De 'piraten' -familie Gadet gemaakt door Laura.

Er is genoeg te doen om IEDEREEN!! bezig te houden en ik moet dan ook mijn best doen om ze naar de volgende winkel te krijgen. Maar het woord Disney doet het hem en we gaan naar de grootste Disney winkel ter wereld. Zo ontzettend mooi en groot dat je elkaar zo kwijt bent. We komen natuurlijk niet om de inmiddels verplichte hoedenparade heen en de onderstaande foto' s wil ik jullie dan ook niet onthouden........

Tja, zonder woorden dan maar........

Maar altijd goed voor een portie lachen.

Toen we langs de Bibbity Bobbiti Boutique kwamen werd Laura gevraagd of ze wat Fairy Dust over haar haar wilde hebben voor goed geluk. Tuurlijk willen wij dat.....

Toen we langs de pins kwamen wilde Laura toch wel beginnen met sparen maar aangezien we geen idee hebben hoe dit werkt hebben we het een medewerkster van Disney gevraagd. Wat blijkt, je koopt uiteraard je pins en als je iets niet meer mooi vind kun je ruilen met mensen die ook een ketting om hebben. Maar..... als het een Disney medewerker is dan zijn ze eigenlijk verplicht om met je te ruilen en dat is natuurlijk wel zo handig. Je kunt dan een zakje met iets goedkopere pins kopen en gaan ruilen voor de pins die je mooi vindt.

Laura kwam een medewerkster tegen die haar vertrelde dat 1 van de pins die ze om had niet gekocht kan worden maar dat deze alleen aan medewerkers van Disney uitgegeven worden. De betreffende pin was van de nieuwe Disney prinses en 3 maal raden aan welke ketting die nu hangt. Uiteraard hebben we nog veel geruild!!

Beide kids hebben dollars gekregen van de opa' s en oma' s en die moeten natuurlijk rollen. Alec is gek op Handy Manny en heeft een pop van hem gekocht met alle gereedschap dat erbij hoort. Helemaal blij!

Hierna werd het toch wel tijd om naar huis te gaan maar Gene en Laura wilden nog een ijsje van de Dairy Queen. Ik vond dit er niet erg uitnodigend uitzien dus zijn we maar verder gereden. Volgende keer een andere locatie uitzoeken dan maar.

Lekker thuis nog een glaasje wijn gedronken en heerlijk slapen.

Tot Morgen, dan gaan we nog een middagje SeaWorld doen,

Saskia

Aquatica, 21 augustus 2010

2010-08-22T17:15:00.001+02:00

Toen ik gisteren mijn blog wilde bijwerken zag ik dat al mijn persoonlijke instellingen op het hoofdscherm weg waren!! We hebben vanalles geprobeerd maar ik krijg het niet meer terug, mijn volgers zie ik niet meer, de tikker is weg en de temperatuur aanduiding van Orlando ook. Dat de foto' s weg zijn is niet zo erg maar wel dat ik geen nieuwe erbij kan zetten. Merk nu bij het uploaden van de foto' s dat blogger eea gewijzigd heeft dus ik zal nog eens kijken.

Als er iemand is die weet hoe ik dit snel en makkelijk kan oplossen dan hoor ik het graag. Zo niet dan blijft het zo staan, de berichten en foto' s lukken wel en daar draait het om.

Vanochtend onze kids weer wakker gemaakt (oohhh en dat op vakantie), want we willen toch enigzins redelijk op tijd bij Aquatica komen. Eerst gaan we lekker ontbijten bij Cracker Barrel en we weten dat we de kids echt uit de winkel die erbij hoort moeten slepen, het is ook echt leuk. Het lijkt hier wel het hele jaar kertsmis en Halloween.

De hele veranda staat vol met prachtige schommelstoelen die je natuurlijk ook kunt kopen.

Ze kunnen het niet laten om een verklaadpartij over te slaan, het blijven Maastrichtse kids...

I'm dreaming of a white Christmas......

Na lekker (en zelfs gezond) gegeten te hebben zijn we verder gereden naar Aquatica. We waren even vergeten dat het zaterdag is, dus drukker dan normaal. We hebben inmiddels een vaste plek waar we graag zitten en daar was nog net een set van ligbedjes en stoelen vrij, prima. Eerst even een rondje park en die arme Eugène heeft pech dat Laura en ik een stelletje watjes zijn en dat Alec net nog te klein is voor de meeste glijbanen. Er stonden ook enorme rijen dus dat doet hij een volgende keer wel.

Op een gegeven moment moest iedereen het water uit want er kwam een onweer aan, alleen als we naar de lucht keken was dat nog vrij ver weg voor ons gevoel. We hadden al slechter weer zien langskomen. Wat blijkt, op het moment dat er daadwerkelijk een onweer op minder dan 5 mijl bij het park vandaan is moet iedereen eruit, zwarte wolken zijn natuurlijk niet per definitie onweer. Dat doen ze wel goed hier hoor. Van dat hele noodweer is niets te zien geweest en na 15 minuten mocht iedereen weer het water in, hoewel het naar ons idee slechter uitzag dan voorheen.

De foto' s hebben we met een onderwatertoestel gemaakt dus die hebben we nu nog niet. Volgende keer nemen we het gewone toestel mee en dan komen er ook foto' s. Al met al een prima dag voor een zwempark, genoeg wolken om je te beschermen voor de zon en maar 1 klein buitje.

Om een uur of 4 vond ik het wel goed (was wel de enige!!) en zijn we richting auto gegaan die we lekker op Preffered Parking gezet hebben.

We moesten nog even langs de Wal Mart om de bestelde cd' s van Gene op te halen en mijn Ice Coffee van Starbucks was bijna op en dat kan natuurlijk niet. Daarna nog even naar de Publix voor het avondeten en dat is een lekker gebraden kip geworden met coleslaw, potato salad en broodjes. Dit alles in een family pack voor het enorme bedrag van $ 10,99!! en het was heerlijk.

Samen met de kids nog lekker naar de Food Channel gekeken en dan genieten van een welverdiende nachtrust.

Tot morgen,

Saskia

Niksen, Pirates Cove Minigolf en Celebration, 20 augustus 2010

2010-08-22T01:57:00.005+02:00

Het wordt steeds vreemder hier in huis. Nu zijn Eugène en ik vroeg (!!) wakker en de kids slapen een gat in de dag. Vroeg moeten jullie met een korreltje zout nemen maar dat klinkt voor het verhaal beter....

We vinden het namelijk heerlijk om de zon te zien opkomen boven het huis en dan lekker met een koel drankje bij de pool te zitten en helemaal niets te doen. Wat is dat heerlijk, helemaal niets doen. Maar je moet er wel voor oefenen, normaal kan ik niet zo lang stil zitten dan is er altijd wel iets te doen, maar hier gaat dat al een stuk beter, we maken vorderingen.

We nemen het er lekker van en liggen vrijwel de hele morgen en vroege middag in het zwembad. Rond een uur of 3 gaan we lekker douchen en dan de auto in nog een paar spulletjes kopen bij Walgreens. Dit ritje zal ik niet gauw vergeten want het was voor mij de eerste keer dat ik hier gereden heb en dat in een automaat. Je moet er even bij nadenken want je hebt toch de hele tijd de neiging om te schakelen. Lekker relaxed rijden vind ik het.

Hierna rijden we door naar de Pirates Cove Minigolf, een prachtige baan en lekker rustig (op het geluid van de autoweg na dan!!). Laura en Alec zijn heel erg fanatiek waarbij Alec zich niet schaamt om ontzettend vals te spelen. Hij duwt met zijn voet tegen het balletje of trekt met de club het balletje naar de hole. Lachen!

Laura is hier vrij goed in dus we moeten nog goed spelen ook.

Na 1,5 uur zijn we klaar en kletsnat. Het is zo ontzettend heet en we hebben flink wat trappen mogen lopen, het voelt alsof we zijn gaan sporten. Niet dat ik weet hoe dat voelt want ik sport niet, nooit gedaan en ga ik ook niet doen, maar ik denk dat het zo moet voelen hahaha. Lekker de auto in en airco zacht aan, dat voelt al een stuk beter.

We gaan naar Celebration, een dorpje dat oorspronkelijk door Disney is gesticht als een soort ideale leefomgeving. Er staan prachtige huizen, allemaal in dezelfde stijl met een front porch en uiteraard de Amerikaanse vlag aan de mast.

Hoe leuk het ook is om hier rond te lopen, wij gaan eigenlijk voor restaurant Colombia. Een super leuke zaak met Spaanse gerechten en dito dranken, helemaal ons ding. We bestellen tapas vanavond met uiteraard Calamares en Albondigas maar ook Queso Fondido en hun specialty salad met gamba's. Super lekker is ook de sangria van Cava die ze aan de tafel klaarmaken en die gaat er dan ook goed in.

Na het eten lopen we nog even lekker rond en gaan een winkeltje binnen dat alles verkoopt van kleding tot gebak en van cosmetica tot juwelen voor...... jawel uw hond!!!

Er is een kleine hoofdstraat met hele leuke winkels waar Laura nog wat juwelen scoort met 75% korting. Kijk dat heeft ze nu van mij, geen geld uitgeven als het niet nodig is.

Nog wat moeite gehad om de kids uit de fontein te houden want we moeten nog een stukje rijden. de volgende keer nemen we extra kleren en een handdoek mee.

Thuis gekomen, de kids naar bed gebracht en gezellig nog wat zitten kletsen. We moeten concreet een datum gaan plannen om naar de Golf van Mexico te gaan, het Grand Plaza boeken en Frenchy bellen voor de boot. Heerlijk!!

Tot morgen,
Saskia

@ Marij: ik zou niet durven om je bril te vergeten. Maar je zult het niet geloven, ik ben nog niet gaan shoppen!!! Dikke kus van ons allemaal.

SeaWorld, 19 augustus 2010

2010-08-20T19:34:00.013+02:00

Vandaag was Alec helaas weer iets aan de vroege kant wakker maar we hebben genoeg voor hem te doen. Zelf zijn we ook lekker vroeg wakker en genieten van het buitenterras met een ice coffee van Starbucks. What a way to start the day, zullen we maar zeggen. Er is geen wolkje aan de lucht te zien dus dat belooft een hete dag te worden.

Laura maken we rond een uur of 9 ook maar eens wakker anders slaapt ze om 11 uur nog. We hebben ons voorgenomen deze vakantie rustig aan te doen en met onze 2 weken kaart kunnen we zo vaak we willen naar SeaWorld gaan dus we hoeven niet alles vandaag al te zien.

We gaan eerst lekker ontbijten bij Bob Evans en het smaakt zoals altijd prima.

Rond een uur of 11 rijden we SeaWorld binnen en dat geeft toch nog altijd een kriebel in de buik bij iedereen, het is ook zo' n prachtig park.

Er komen vrij veel mensen zo laat aan en we kunnen vrijwel voor de ingang parkeren, scheelt weer een stuk lopen.

Als we binnen willen komen moeten we eerst onze kaarten personaliseren door middel van een vingerafdruk. Volgens mij is dit gewoon een manier van de Amerikanen om Big Brother te spelen maar voor mij mogen ze.

Lekker rustig lopen we verder het park in langs Manta waar we 2 bekers kopen voor $7,99 elk en die kunnen we de hele dag (en de komende twee weken) bijvullen voor $ 0,99 per keer. Overigens zijn het zeer grote bekers.

We lopen op ons gemak het aquarium van Manta binnen; gek genoeg hebben we dat verleden jaar overgeslagen. Heel mooi maar ik moet zeggen dat ze er wel heel vreemde vissen hebben!!

We lopen een stukje door The Waterfront en besluiten om de show Pets Ahoy te gaan bekijken, ook deze hebben we nog nooit gezien. Ik moet zeggen dat het zeker voor de kids een hele leuke show is, echt grappig hoe ze al die verschillende dieren laten samen werken.

Hierna duikt Eugène de Manta in (wachttijd 5 minuten !!) en zien we hem meerdere malen over en langs ons heen komen, gaaf alleen zelf durf ik dit totaal niet.

Lekker iets zoets en fruitigs gegeten vlakbij de ingang en na deze inname van vitaminen waren we klaar voor Believe waar we via de houten brug over het meer heen liepen.

Tja en dan begint de show. Wat kan ik hierover nu zeggen? Ja, het is nog steeds prachtig om deze enorme dieren te zien en ja, de muziek is nog steeds even mooi en ja iedereen doet verschrikkelijk z' n best.

Maar wat zijn wij blij dat we verleden jaar de oorspronkelijke show gezien hebben want dit komt er niet eens in de buurt van. Het gevoel dat je overhoudt aan een show waarin mens en orca samen zwemmen en trainers meters hoog de lucht in gegooid worden vanaf de neus van een van deze prachtige dieren is niet te beschrijven als je het niet zelf gezien hebt. En dat mis je nu dus.

Wat we ook allemaal missen is Tillikum, het roepen van Shamu Shamu en de bijbehorende handgebaren en dan het naar binnenzwemmen van die enorme reus, PRACHTIG. Dat missen we!!

Na de show zijn we naar het underwater viewing stuk gegaan om te kijken of Tillikum daar was maar helaas. Even navragen bij de mevrouw van SeaWorld die er stond en ze wisselen de orca' s af en soms is Tillikum er gewoon, geluk hebben dus. Ze houden hem wel in SeaWorld dat staat al vast maar of hij nog ooit mee zal doen in de shows weten ze nog niet (of zeggen ze niet).

Hierna zijn we nog naar Wild Artic gegaan en Alec is net geen 42 inch (107 cm) en dat moet je wel zijn. Het is wel niet het goede voorbeeld geven, maar ik heb tegen Alec gezegd dat hij een beetje op z' n tenen moest gaan staan en dit lukte!! Hij mocht mee in de helicoptervlucht. Hij (en wij allemaal) vond het geweldig. Wederom genoten van de mooie dieren hier

Nog even voor de kids naar Shamu' s Happy Harbor en toen snel naar de auto want er kwam een Floridiaans buitje aan en dan weet je het wel. We waren net op tijd in de auto, tja behalve Gene dan die moest nog inladen. OEPS!!

Na lekker gegeten te hebben bij Applebee' s redelijk vroeg thuis en nog even relaxen.

Wederom een heerlijke dag maar het gaat veel te snel. Morgen lekker thuis zwemmen en dan zien we wel wat we nog doen.

Tot morgen
Saskia

Foto' s dag 3

2010-08-20T19:21:00.007+02:00

Bijgaand de foto' s van vooral de Florida Mall en de Spa behandeling van Laura en mij.

Het relaxen aan het zwembad ziet er overigens makkelijker uit dan dat het is. In het water, uit het water, in de zon, uit de zon, insmeren, opdrogen, drinken halen en weer het water in want dan heb je het warm. Pppffff vakantie!!!!

Het resultaat van al dat harde werk......

Dylan is Dylan Lauren, dochter van jawel Ralph Lauren!!

Zwemmen en Florida Mall 18 augustus 2010

2010-08-19T14:51:00.003+02:00

Het moet zeker aan alle goede wensen op het blog voor Alec gelegen hebben maar hij voelt zich al een stuk beter!! Dank je wel allemaal, @ Pascal and family, dat zit zeker in de familie daar kan ik niets anders van maken hahaha.

Alec is wel nog moe van de medicijnen en slaapt dus veel maar ook dat is wel eens fijn bij een 4 jarig jongetje, toch. Zolang hij dan niet ziek is! Wij hebben daardoor ruim de tijd om lekker met Laura te zwemmen en van de zon te genieten. Eugène gaat naar de Publix om wat voor de lunch te halen en dat smaakt.

Om een uur of 3 rijden we richting Florida Mall en daar gaan we niet voor niets heen. Laura en ik gaan naar een nailsalon om ons te laten verwennen. Laura wil net zoals ik een french manecure maar dan met paars en uiteindelijk ook nog een zilver lijntje erlangs terwijl ik de normale witte neem. We krijgen er een heerlijke (onder)been en nek- en schoudermassage bij en het gezicht van Laura spreekt boekdelen, ze geniet enorm. Foto' s volgens nog uiteraard.

We hebben hier overigens ervaren hoe klein de wereld is. We zitten een beetje te kletsen als een mevrouw een stukje verderop in het nederlands aan ons vraagt waar we vandaan komen. Wat blijkt, ze komt zelf uit een plaatsje vlak bij Sittard ongeveer een half uurtje rijden bij ons vandaan. We zitten allemaal op het Florida en Orlando Forum (Jarjarbinks) èn nu in Florida " wonen" we misschien ook maar 5 minuten bij elkaar vandaan. Lachen!!

Maar, terug naar de Mall, ook Eugène heeft een doel. Hij gaat bij Barnes en Nobles, de boekhandel, een eBook kopen, simpel gezegd een soort computer waar je ongeveer 1500 boeken op kunt zetten. Dit was gewoon aan de overkant, aan de andere kant van de mall. Kortom 10 minuten door de mall lopen en dan over het parkeerterrein. Aangekomen aan de overkant was er geen doorgang; dus verder door het gras, een 8-baans weg over en wederom over een parkeerterrein naar Barnes & Nobles, wederom 15 minuten lopen. Hij weet nu in elk geval waarom je zelden wandelaars ziet langs de weg. Het is veel te warm, voetpaden houden plots op en de afstand is enorm. Waarom hij dit niet met de auto gedaan heeft, is mij (en hemzelf overigens ook) een raadsel. De missie is wel geslaagd.

Mooi ding overigens, alleen heel gek want het is dus net of je een bladzijde uit een boek zit te lezen en niet naar een schermpje kijkt. Ook van zonlicht of licht van een lamp heb je geen last. Mooi ding, Gène blij, wij blij.

Daarna wilden we gaan eten (op verzoek van Alec!!) bij The Olive Garden maar daar was het zo druk en we wilden niet wachten, dat we uiteindelijk bij Bob Evans terecht zijn gekomen. Normaal gaan we hier alleen voor een ontbijt maar we hebben lekker gegeten en de bediening is super aardig. Als je de rekening krijgt lig je helemaal in een deuk, voor 2 kids spaghetti' s en 2 hoofdgerechten met drinken, net geen $30,-.

Thuis de kids lekker in bed gelegd, na een beetje gezeur van Laura, want we willen morgen naar SeaWorld. Laura is namelijk nooit moe maar slaapt wel een gat in de dag. We hebben ons voorgenomen om dit jaar alles lekker rustig aan te doen, we kunnen vaak genoeg gaan. Eerst lekker ontbijten en dan door naar SeaWorld.

Samen met Gène nog een wijntje buiten gedronken en toen vielen bij ons ook de luiken dicht.

Tot morgen,

Saskia

Alec is ziek !!! 17 augustus 2010

2010-08-18T01:04:00.004+02:00

Als eerste: bedankt voor de leuke reacties, normaal zie ik die op andere blogs en nu bij ons zelf, heel leuk.

Vanochtend werd Alec wakker om 6.00 uur en dat terwijl hij gisteren al om 5.30 uur in slaap gevallen was, vrij goed dus en precies hetzelfde als verleden jaar. Dat geeft moed.
Echter hij voelde zich niet goed en wij dachten dat hij gewoon honger zou hebben dus Eugène, die ook genoeg geslapen had, is lekker met hem opgestaan.

Laura en ik hebben geslapen tot net na 8.00 uur dus totaal nergens last van. Toen we de woonkamer binnenkwamen vertelde Alec dat hij al een aantal keren had moeten overgeven dus dat was niet zo' n goed nieuws. Onder het ontbijt heb ik hem in zijn bedje gelegd met de tv aan en zo is hij in slaap gevallen tot 13.00 uur, zeker zo' n 3,5 uur. Maar nadat hij gedronken had was het weer hetzelfde liedje.

Uiteindelijk zijn we naar de Walgreens op de 192 gereden want daar heb je een clinic waar je terecht kunt. De dokter heeft alles gecontroleerd tot en met een labtest met speeksel uit zijn keel (lekker als je misselijk bent) en kwam tot de conclusie dat hij niets bacterieels heeft maar
"gewoon" een virus. De arme knul heeft zetpilletjes gekregen en gelukkig is het een kranige vent die nergens om huilt. Op dit moment is hij lekker met zijn zus aan het spelen dus de pil werkt prima tegen de misselijkheid.

Op zo' n dag merk je pas goed wat een luxe het is om een eigen villa met zwembad te hebben want toen Alec in bed lag hebben wij gewoon lekker kunnen zwemmen en zonnen. Ik zie het al voor me als we dan op een hotelkamer gezeten hadden.

We maken dadelijk lekker iets te eten thuis en met een lekker glas Freixenet Cava komt dat helemaal goed en morgen zien we wel weer verder.

Tot morgen,
Saskia

Foto's dag 1 en 2.

2010-08-17T17:44:00.012+02:00

Ik moet eerlijk bekennen dat het plaatsen van foto' s nog niet zo goed gaat. Het duurt behoorlijk lang en dan staan ze ook nog eens verkeerd om. En laat ik nu niet bekend staan om mijn geduld!!!! Maar hier zijn ze dan:

We zijn er !!! 16 augustus2010

2010-08-17T16:57:00.002+02:00

Tja en dan is er natuurlijk altijd zoiets als jetlag!! Heel leuk hmhm. Iedereen heeft er last van behalve ik en dat heeft er gewoon alles mee te maken dat ik een enorme slaapkop ben. Slapen is een beetje mijn hobby zullen we maar zeggen. Ik kan gewoon op een willekeurig tijdstip gaan liggen en lekker een uurtje pitten.

De kids werden om (Amerikaanse tijd vanaf nu) 3.30 uur wakker samen met Eugène en die zijn dus aan de ps2 gegaan terwijl ik me nog heb omgedraaid. Om 6.30 uur vond ik het een beetje beschamend en om ze maar het idee te geven dat ik ook een beetje last van jetlag heb ben ik opgestaan (ik ben dan ook een heel sociaal iemand!)

Lekker veel tijd dus om op het gemak te gaan ontbijten en Laura mag kiezen: Bob Evans of Sizzler. Dat werd dus Sizzler en niet omdat het zo lekker is (is overigens prima) maar omdat ze daar zelf een soft ijsje kan tappen (als ontbijt notabene)!!

Zoals voorgenomen zijn we daarna uitgebreid boodschappen gaan doen bij Wal-Mart en dat is al een beleving op zich, wat een winkel. Volgende keer trek ik de wandelschoenen aan en dan zeggen ze ook nog dat wij niet sportief zijn. De bestelde stoelverhoger was netjes voor ons aangekomen en voor de rest van de boodschappen zijn we ook meer dan goed geslaagd.

Ik wil altijd eerst naar Wal-Mart (terwijl we voor de rest van de boodschappen meestal naar de Publix gaan) omdat ze hier mijn favoriete drankje hebben. Frappuccino' s van Starbucks in heerlijke smaken hhhmmmm. Lekker 's morgens een koel glas, een paar ijsblokjes en dan aan de rand van het zwembad even lekker wakker worden. PPfff vakantie is zwaar!!

Onnodig om te zeggen dat het koffer van de auto tot aan de nok gevuld was met kleine plastic zakjes vol lekkers. Thuis heb ik alles in de koelkast, vriezer en overige kasten kunnen stoppen terwijl Eugène onder begeleiding van de kids het zwembad kikker en hagedissen vrij heeft gemaakt met een soort vis cq vlindernetje dat we bij de Wal-Mart gekocht hadden. Aangezien onze dochter nogal een luide stem heeft weten nu ook de omringende buren dat we er zijn en kunnen ze daar op gepaste wijze rekening mee houden. We zijn hier wel voor onze rust!!

Daarna heerlijk gaan zwemmen en uitgebreid de jacuzzi geprobeerd en uitgetest en ze zijn geslaagd. Hier houden we het wel vol, we zijn geen moeilijke mensen.

Na lekker gedouched te hebben zijn we nog gaan eten bij Applebee' s vlakbij en op het moment dat we de bestelling aan het doorgeven zijn gaat Alec op mijn schoot liggen en valt in slaap (6 uur). Veel te vroeg eigenlijk maar we krijgen hem niet meer wakker, we zien het wel morgenvroeg. Verleden jaar heeft hij 2 ochtenden last gehad van jetlag en daarna helemaal niet meer en Laura alleen de 1ste nacht. Ben dus benieuwd, jullie lezen het wel.

Om een uur of acht ging bij Eugène ook het licht uit en bij Laura 10 minuten later. Daar zat ik dan in mijn uppie voor de tv naar de Food Channel te kijken. Ik ben toen ook maar om 9.00 uur gaan slapen, heerlijk.

Tot morgen,
Saskia

Het is zover, we gaaaaaaaaannnnnn!!!!! Zondag 15 augustus 2010.

2010-08-17T16:19:00.003+02:00

Vanochtend ging de wekker om 5.30 uur in huize Gadet en het is toch vreemd dat ik op een normale werk cq schooldag moet bedelen om iedereen uit bed te krijgen en op de eerste dag van de vakantie vliegt iedereen z' n bed uit!!

We maken een vliegende start en ruim voor het geplande tijdstip vertrekken we naar de lucht haven van Dusseldorf waar onze vriend TomTom ons naar Parkhaus 7 brengt. Andere jaren hebben in Parkhaus 4 of 5 gereserveerd maar ik moet zeggen dat 7 heel gunstig ligt ten opzichte van de vertrekhal. Via een loopbrug ben je binnen een paar minuten daar, die houden we erin.

Gisteren (zaterdag) hebben we thuis al voor beide vluchten ingechecked en we hoeven nu dus alleen de koffers af te geven aan de balie van KLM. Voordeel van een korte vlucht in een klein toestel is dat er geen rij staat en we binnen 15 minuten klaar zijn. Het toestel voor ons had inmiddels meer dan een uur vertraging en dan kriebelt het wel een beetje, maar we hebben 3 uur de tijd op schiphol dus een beetje vertraging maakt ons niet veel uit. We boarden op tijd maar gaan zo' n 30 minuten te laat van start.

Prima vlucht en de kinderen kijken hun ogen uit. Vooral Laura vind zo' n klein vliegtuigje wel gaaf, net een bus!!

Op Schiphol is het in tegenstelling tot Dusseldorf enorm druk en we besluiten even naar de Lounge van ABN AMRO te gaan, lekker in alle rust iets drinken. Hierna nog een snelle hap en dan is het al weer tijd om te boarden. We hebben prima plekken op de stoelen die ik 3 maanden geleden gereserveerd heb. Het kan dus wel bij Martinair.

Over Martinair gesproken, na alle slechte en negatieve berichten op het Florida Forum zag ik het al helemaal voor me, maar als ik heel eerlijk ben dan kan ik maar één zeggen over Martinair en dat is TOP!! We hebben al redelijk wat maatschappijen meegemaakt en daar vond ik zeker de cabincrew soms niet te pruimen. We hebben misschien geluk gehad maar wat een goed personeel, vriendelijk, deden alles voor de kinderen en nog met plezier ook.

Alec viel toen het toestel onderweg was naar de startbaan al in slaap, Laura heeft een deel van de vlucht naar haar tv gekeken en zelf Eugène was braaf en heeft Avatar gekeken. En ik, heb wat zitten soezen en af toe Tom en Jerry met Laura gekeken. Uiteraard is het gewoon heel vermoeiend zo' n lange reis en ben je kapot als je aankomt in Orlando maar het zien van al het bekende en de wetenschap dat je er 3 weken mag blijven geeft weer een stoot energie.

We waren binnen no time door de douane, met de herinnering aan Miami verleden jaar nog vers in het geheugen waren we toch een beetje timide (en voor mensen die ons goed kennen is dit niet te geloven!!). Maar wat een aardige vent, zo aardig dat wij op een gegeven moment zoiets hadden van:" hou je mond en werk door we willen gaan" . Het is ook nooit goed hahaha.
Vervolgens naar de band om de koffers te halen en ook daar hadden we een engeltje op onze schouders want we hadden als eerste onze bagage bij elkaar en dan na een stukje lopen weer alles afgeven (hoe verzinnen ze het). Op naar de monorail, meteen mee en naar het hoofdgebouw en daar hielt het geluk op.

Na ontvangst van 1 koffer (wel dat van ons met alle kleren) stopte de band en stond het hele vliegtuig 3 kwartier te wachten op de rest. Foutje! Alles was naar de andere kant van de luchthaven gebracht, we moesten nog even geduld hebben. Nou dus niet, dan maar de auto alvast regelen. Eugène is naar beneden naar Alamo gegaan en toen we eindelijk de rest van de bagage hadden konden wij meteen door naar de garage om de auto te halen. Heerlijk.

Daar aangekomen bleek er maar 1 Mid Size SUV te staan, een Toyota RAF en die hadden we verleden jaar ook al gehad en stiekem wilden we wel iets anders. Toen is Eugène naar de manager gegaan in het hokje aan het begin van de garage en heeft daar aangegeven dat we toch op z' n minst een keuze in de auto' s wilden hebben (wie niet waagt wie niet wint) en vervolgens hebben we een free upgrade gekregen naar een Standard SUV, een Ford Escape. Eugène helemaal blij en dus wij ook. Iedere keer als Laura of ik willen uitstappen denken we dat we er zijn en vallen we nog een stukje omlaag, wel fijn zo' n hoge auto kunnen we alles lekker zien.

Inmiddels was het een uur of 1 's nachts voor ons en kids waren nog redelijk wakker. Wil nog even vermelden dat we enorm trots op Laura en Alec zijn want ze zijn beiden super lief geweest ondanks de lange reis. We kregen ook heel veel complimenten van de mensen om ons heen, altijd leuk.

Na een half uurtje rijden kwamen we aan bij ons huis, The White Rose Villa in Tuscan Ridge, Davenport en die is prachtig. Heel schoon het ruikt er heerlijk en het is enorm. Verleden jaar hadden we een huis met een bovenverdieping en nu een bungalow in Amerikaanse maten met overal deuren gangetjes en weer deuren. Je zou er nog verdwalen. Gelukkig was er een baby phone aanwezig want als de kids roepen dan horen wij dat in onze slaapkamer helemaal niet.

Alec is inmiddels in slaap gevallen dus die leggen we lekker in zijn Mickey kamer te slapen en Laura drinkt nog iets samen met ons. Om 3 uur vallen de ogen bij ons ook dicht en gaan we maar lekker slapen.

Dat was dag 1 en alles is goed gegaan, nog snel een sms' je naar de ouders dan weten die bij opstaan dat we er zijn.

Tot morgen,
Saskia

Laatste bericht voor vertrek!!

2010-08-08T22:14:00.002+02:00

Nog 1 week en pakweg een uurtje of 2 en we landen op MCO, YES.

Vandaag de laatste gegevens gekregen van Caroline, de eigenaresse van onze villa. We hebben nu de code van de keybox en de code om het alarm uit te zetten, wel zo handig.

Net nog de weersvooruitzichten nagekeken en dat ziet er prima uit, wat willen we nog meer.

Nog wat laatste coupons uitgeprint waaronder ééntje van Tommy Hilfiger voor 20% korting met dank aan het Orlandotips Forum en een aantal die we binnen hebben gekregen door ons op de site van bijvoorbeeld een restaurant aan te melden.

Via de Walmart site hebben we een stoelverhoger voor Alec gekocht en een aantal cd's voor Eugène (ik vertel later nog wel een keer over zijn ietwat ruige muziek voorkeur.... maar dat heeft als voordeel dat ze vaak in de sale zitten!!). Deze spullen liggen vanaf volgende week maandag klaar om afgehaald te worden, gemak dient de mens.

Rest ons alleen nog een voorraadje dollars te kopen deze week, ik hoop dat de koers dezelfde kant opgaat als verleden week dat is dan ook weer meegnomen.

Volgende blog update zal dan vanuit The White Rose Villa zijn, tot dan,

Saskia

NOG 3 WEKEN!!!!!

2010-07-23T18:36:00.006+02:00

Wat gaat de tijd snel!! Over 3 weken gaan we alweer lekker naar Florida en we zijn druk bezig met de laatste zaken te regelen.

We hebben gisteren een map met de informatie over onze villa ontvangen en dat maakt het allemaal al weer wat realistischer. Verder hebben we onze tickets voor 2 weken onbeperkt toegang tot SeaWorld, Aquatica en Busch Gardens gekocht. In tegenstelling tot verleden jaar (toen hebben we onze tickets thuis uitgeprint) hebben we nu gekozen voor de optie verzenden en 2 dagen later hadden we 4 handige creditcard formaat kaartjes via Fedex thuis liggen. Dit jaar dus geen onhandig gedoe met A4 formaat tickets.

Onze dochter Laura is zoals al eerder verteld jarig op 4 september en we wilden haar een leuke verrassing bezorgen. Via het Florida Forum ben ik erachter gekomen dat het dan Labor Day weekend is en dat het dan verstandig is om vooral niet naar parken en/of malls te gaan. Volgens Teleton krijg je alleen nog maar een staanplaats in de volle zon in de zwemparken!!!!

Via het Orlando Forum erachter gekomen dat er in het LakeSide Stadium een show van Holiday on Ice is, Toy Story 3. Daar hebben we kaartjes voor gekocht en dat lijkt me een hele leuke manier om een deel van de dag door te brengen (en een koele manier). Hoop dat Laura dat ook vind. Ze wil 's ochtends absoluut bij Sizzlers gaan ontbijten en dat heeft er volgens mij alles mee te maken dat ze daar softijs mag eten om 9.00 uur. Voor de avond zoeken we nog een leuk uitje, weet niet of je vanaf Down Town Disney iets van het vuurwerk van de parken mee kunt krijgen?

Verder zijn we druk op het web aan het zoeken naar een leuk adres voor een Air Boat trip, gaat waarschijnlijk gebeuren in Christmas (what's in a name!!) kunnen we meteen van de gelegenheid gebruik maken om de foto voor de kerstkaart te maken. Zal zeker nog niemand eerder op dat geweldig idee gekomen zijn...... maar toch. Vanuit Christmas is het nog maar een stukje naar de kust en dat gaan we dan ook doen. Lijkt me leuk om op een afstand toch iets te zien van Kennedy Space Center, we wachten met een bezoekje hier tot de kids iets groter zijn en ook snappen wat het is.

Verheug me ook op onze mini trip naar de Golf van Mexico, heb als hotel het Grand Plaza uitgezocht en lees op andere blogs de mogelijkheid om een speedboot te huren, dat lijkt me echt gaaf om te doen. Verder willen we dan 's avonds een bezoek brengen aan de pier van St. Petersburg.

Bedenk me nu ik dit allemaal neer pen dat 3 weken best nog lang is .........zucht!!!!!

"mama, zullen we het over alle parken hebben..."

2010-06-29T20:21:00.006+02:00

Dit is een zin die ik al bijna een jaar iedere dag hoor als ik mijn zoon van bijna 4 naar het kinderdagverblijf breng. "Wat gaan jullie nou met zo'n klein kind in Florida doen" hoor ik veel mensen nog zeggen toen we verleden jaar onze vakantieplannen bekend maakten.

Ik kan jullie met een gerust hart vertellen (maar dat weten de Florida gangers al) dat dit onzin is, hij heeft genoten en geniet nog bijna iedere dag van zijn avontuur.

Vandaag was het echter zijn laatste dag op het kinderdagverblijf, onze knul wordt 4 (wat gaat dat snel!!) en mag eindelijk naar de basisschool. En om eerlijk te zijn heb ik het daar toch wel moeilijk mee, erger dan toen onze dochter naar school ging. Wat zal ik onze gesprekken over Shamu missen en over alles wat je in Epcot kunt doen en of we dat ook weer allemaal in de aanstaande vakantie gaan doen. De basisschool is om de hoek dus dat kan te voet, misschien kan ik toch nog een keer een rondje dorp rijden zodat we toch samen nog wat plannetjes kunnen maken over Florida.

Groeten van een ietwat bedroefde moeder.....

Help... mijn vrouw blogt!

2010-05-22T07:37:00.012+02:00

Toen ik ruim een jaar geleden me aanmeldde voor het florida forum werd dit met enige scepsis bij ons thuis ontvangen. Immers we waren er al geweest en wat had je nou aan zo'n forum en was het wel veilig en wie zat daar achter en.... . U begrijpt lezers dat de opstart niet gemakkelijk was maar na een paar dagen wist ik mijn vrouw te overtuigen van de voordelen van het florida forum. We waren er inderdaad al geweest maar dat was ruim 12 jaar geleden en er bleek toch wel een en ander te zijn veranderd. Zo haalde we de oude brochures te voorschijn (wie wat bewaart die heeft wat) en vroegen ons af of er in die oude tijd wel computers waren. Websites, emailadressen? Niets van dit alles. Gewoon boekjes meenemen, coupons knippen en bellen om te reserveren of een afspraak te maken.

Na deze revelatie schoof mijn vrouw steeds vaker aan 's avonds om gezellig het florida forum door te struinen naar ideeën of zelfs te reageren op vragen van anderen. We waren nu immers twee man/vrouw sterk en durfden, nu volop gesteund door het medium internet, onze mening te geven. En zoals dat gaat, beste lezers, onstaat er dan een soort van enthousiasme dat normaliter voorbehouden is aan zeer bijzondere momenten. Bij mannen is dat eens per vier jaar, als er wereldwijd weer een stelletje grof betaalden tegen een balletje staan te trappen en we allemaal allerhande oranje prullaria kopen om vervolgens een tijdje later gedesillusioneerd weer het gewone leven op te pakken. Bij een vrouw onstaat in dit gevoel uitsluitend de laatste dagen voordat de uitverkoop begint. Kortom mijn jarenlange plaats achter de computer werd vrijwel steevast door mijn vrouw ingenomen waarna mij weinig anders restte dan zijdelings plaats te nemen en af en toe snel nog de enter toets in te drukken om toch ook mijn eergevoel te redden.

Via het florida forum kwamen we ook in contact met blogs, die we steeds meer begonnen te volgen en waar we 's ochtends al naar uitkeken en voor we naar het werk gingen nog snel even doorlazen, als ze al beschikbaar waren. We genoten hier van maar vroegen ons wel af welke malloot op zijn vakantie nu zo'n blog zou bijhouden, weliswaar tot ons grote genoegen, maar toch... Mijn vrouw vroeg zich af hoe je je kon aanmelden voor een blog want dat verdienden de bloggers toch eigenlijk wel voor hun moeite. Lezen is niet genoeg, je moet je ook aanmelden zei ze en aldus geschiedde.

Hele generaties zijn al afgestudeerd om te analyseren waarin een mannelijk brein verschilt van het vrouwelijke brein maar uiteindelijk kan ik slechts concluderen dat er ergens af en toe schakelingetje fout gaat want mijn vrouw besloot te gaan bloggen. Nadat ik haar gevraagd had of ze ook zo'n malloot was die op haar vakantie een blog wou gaan bijhouden, bekoelde onze ruim 20-jarige relatie even; maar geen paniek lezers, dit hebben we allang weer goed gemaakt.

Mijn vrouw voegde de daad bij het woord. Ze starte een blog, publiceerde haar eerste bericht en er kwam reactie. Nu ben ik vrij tolerant, maar dit soort prikkels vergelijk ik met het openen van een gratis bier kraampje tegenover de ingang van het AA-gebouw of sample shotjes uitdelen naast de methadon bus. Inderdaad u begrijpt het al, mijn vrouw pimpte haar site, voegde foto's toe, er moest een teller op staan (heeft mij een paar uur gekost), ik ontving SMS berichten als er weer een aanmelding kwam met als hoogtepunt een telefoontje op mijn zakelijke GSM met de euforische mededeling dat de man waarmee dit allemaal begonnen was 'Teleton' zich als volger had aangemeld op de blog.

Na wat koude compressen en een doosje kalmeringstabletten gaat het inmiddels weer een beetje met haar. Ik schat in dat haar conditie langzaam weer stabiel geworden is en op dit moment slaapt ze vredig.

Beste lezers ik moest dit gewoon even kwijt, maar weet u? Stiekem ben ik zelf enorm trots op haar en om te eindigen met een quote 'dat houdt de stemming opperbest en voorlopig houden we dat zo'.

Eugène

DROMEN!!

2010-05-21T17:21:00.006+02:00

Zoals ik al in mijn vorig bericht zei: "een mens mag dromen". En dat is nou precies wat ik veel doe, (dag)dromen over onze vakantie en wat we zoal gaan doen, zouden er leuke kleren zijn(duhh), lekker eten in onze favoriete restaurants en relaxen aan de Pool.

Wat duren 3 maanden dan nog lang!!

Heb deze week wel al onze zitplaatsen gereserveerd voor de heenvlucht, 90 dagen van te voren en geen minuut eerder dan de geplande vertrektijd. Bij Martinair houden we ons aan de
(spel)regels, en die (spel)regels kunnen nogal eens éénzijdig aangepast worden heb ik begrepen via het Florida Forum. Door al die negatieve berichten aldaar ben je natuurlijk al een beetje gekleurd, dus toen de overigens zeer vriendelijke dame tussen neus en lippen door vertelde dat de vluchttijden aangepast waren schoot ik helemaal in de stress!!

Ik had al visioenen van verloren vakantiedagen, villa verzetten en Alamo bellen. Wat bleek, we vertrekken 10 minuten later vanuit Amsterdam en 25 minuten later vanuit Orlando. Sorry, ik beloof beterschap en meer vertrouwen in Martinair, we blijven positief.

Verder houden we (als echte bankmensen, sorry we zijn een "bankstel") de koers van de Dollar en de koers van het Pond (betaling van onze villa) goed in de gaten. Bezigheidstherapie zullen we maar zeggen want echt vrolijker worden we daar niet van hahaha.

We laten nog eens alle favoriete restaurants op het web verschijnen en kunnen nu al bijna proeven hoe het zal zijn bij Colombia in Celebration of bij The Red Lobster of bij The Olive Garden of bij Kobe of gewoon bij Applebee's .........

RED LOBSTER COLOMBIAKOBE

Heerlijk toch dromen.......

Tot gauw,

Saskia

We gaan weer!!!!

2010-05-19T16:23:00.009+02:00

Toen we verleden jaar terug kwamen van 3 weken Florida wisten we dat we een flink probleem hadden. Waar moet je nou heen gaan om deze super vakantie te overtreffen???

Na flink wat denkwerk (hmhm!) en zoeken naar mooie woningen in Italië en Spanje (waar je van de prijs niet vrolijker wordt) hebben we de knoop in maart dit jaar doorgehakt. Je leeft maar 1 keer houden we ons zelf dan maar voor en sparen doen we wel weer als we terug zijn.
Zeg nou zelf, je bespaart een hoop als je kleren koopt in Florida, dus eigenlijk houden we nog geld over hahahaha.

Aangemoedigd door de vele bloggers van het Forida Forum wil ik het nu zelf ook wel eens proberen. Verwacht geen Teletoneske (nieuw woord voor de Dikke van Dale??) schrijfstijl, dat is wat teveel verwacht maar ik heb er nu al plezier in.
Ik zal in ieder geval even vertellen wie we zijn en wat we al allemaal geregeld hebben en wat de plannen zijn.

Wij, Eugène 40 jaar, Saskia 39 jaar, Laura 8 jaar en Alec 3 jaar, zijn een gezin uit het uiterste zuiden van Limburg, weliswaar van oorsprong Maastrichtenaren maar nu ook thuis in het Heuvelland. We gaan voor de derde keer naar Florida, eerste keer was onze huwelijksreis en daar waren (bij ons!!) de kids nog niet bij.

Verleden jaar heeft onze dochter haar Eerste Heilige Communie gedaan en dat was voor ons een prachtig excuus, eehhh sorry reden, om een mooie reis te gaan maken. Euro Disney was eerder al heel goed bevallen dus op naar Florida.

We gaan dit jaar wederom 3 weken en hebben The White Rose Villa gehuurd in Tuscan Ridge Davenport.

Auto huren we bij USA Reisen en het zal wel weer geen Equinox worden maar we laten ons verrassen.

Vorig jaar hebben we alle Disney parken gedaan en hadden we een 14 dagen pas voor SeaWorld en Aquatica. Dit jaar nemen we deze laatste pas weer en slaan we de Disney parken over. Onze dochter wordt 9 jaar op 4 september en dan zijn we nog in Florida dus je weet maar nooit of er nog een surprise komt maar dat lezen jullie wel op 4 september.

Verder willen we de pas dit jaar uitbreiden met Busch Gardens. Er is zo enorm veel te doen en te beleven dat je moet opletten om ook eens helemaal niets te doen. En laten we dat nu toch van plan zijn, een mens mag dromen, toch?

Oh ja, zou ik bijna vergeten. Verleden jaar zijn we met Air Berlin vanaf Düsseldorf gevlogen op Miami en dat is prima bevallen. Dit jaar echter leek het ons ook wel fijn om rechtstreeks naar Orlando te vliegen en toen kwamen we bij KLM en MartinAir uit. Jullie weten de prijzen ook wel en dat zagen we eigenlijk niet zitten. Bijna € 1.000,- voor een ticket, dan gaat het snel met je budget. Mijn man kwam op het idee om op de site van KLM aan te geven dat we wilden vertrekken vanuit Düsseldorf en wat bleek, de prijs daalde naar € 500,-!!! Dus nu eerst een uurtje KLM en dan in Amsterdam overstappen op MartinAir.

Als we nog zaken regelen of te vertellen hebben dan horen jullie dat uiteraard, we beginnen nu almaar met aftellen:nog 2 maanden 3 weken en 6 dagen.

Groeten, Saskia